σμύχω

σμύχω [ῡ], aor. ἔσμυξα (κατ-) Il. 9.653, AP 5.253 (Paul.Sil.) (simple σμῦξαι Hsch.):—Pass., aor. 1 ἐσμύχθην (κατ-) Theoc. 8.90; aor. 2 ἐσμύγην [ῠ] (ἀπ-) Luc. DMort. 16[6].3: pf. ἔσμυγμαι (κατ-) Hld. 7.21:—

• burn in a slow, smouldering fire, make a thing smoulder away (cf. κατασμύχω): metaph. of grief, τεῖρʼ ὀδύνη σμύχουσα A.R. 3.762; κῆρ ἄχεϊ σμύχουσα ib. 446:—Pass., smoulder away, Ἴλιος πυρὶ σμύχοιτο Il. 22.411; by the fires of love, Mosch. Fr. 2.4; by suspicion, Hld. 1.16; πυρετὸς -όμενος Gal. 11.25; σμύχονται σάρκες are shrivelled, Aret. SD 1.8.

σμύχω, Etwas durch ein Schmochfeuer ohne Flamme allmälig verschweeten, in langsamem Feuer verzehren lassen ; ὡς εἰ ἅπασα Ἴλιος πυρὶ σμύχοιτο, Il. 22.411 ; – bei sp.D. übertr., sich durch eine heimliche, innere Leidenschaft, Liebe, Gram, abzehren, hinschmachten ; ἔρως δʼ ἐσμύχετʼ ἀμοιβᾷ, Mosch. 6.4 ; σμυχομένη μήτηρ, Theo 3 (VII.292); vgl. Jacobs AP p. LXXXIII ; auch act., ἔνδοθι δʼ αἰεὶ τεῖρʼ ὀδύνη σμύχουσα διὰ χροός, Ap.Rh. 3.762.

σμύχω

Aor. infin. σμῦξαι Il. 9.653.

To consume (with fire), burn : πυρὶ νῆας Il. 9.653.

In pass., to be consumed (with fire), blaze : ὡς εἰ ἅπασα Ἴλιος πυρὶ σμύχοιτο Il. 22.411.

σμύχω , aor. inf. σμῦξαι, pass. pres. opt. σμύχοιτο: destroy by fire, consume, burn down, Il. 9.653 and Il. 22.411.

σμύχω

• to burn in a mouldering fire:— Pass. to smoulder away, Il., Mosch.