συναγελαστικός
συναγελαστικός, gregarious
συνᾰγελ-αστικός, ή, όν,
- gregarious, of fish, Arist. Fr. 321, cf. Xenocr. ap. Orib. 2.58.13, Porph. Abst. 3.11; of men, Hierocl. p.52 A.: τὸ -κόν gregariousness, Artem. 2.20.
συναγελαστικός, ή, όν [ᾰγ] qui se rassemble d’ordinaire en troupeau ou en troupe, en parl. de poissons, Arstt. fr. 302 ; Porph. Abst. 3, 11 ; de pers. Plut. Lyc. c. Num. 4 ; Hiérocl. (Stob. Fl. 67, 22) ; τὸ σ. Artém. 2, 20, l’habitude de vivre en troupe.
Étym. συναγελάζω.
συναγελαστικός, in Herden zusammenlebend, von Menschen, Hierocl. bei Stob. Flor. 67.22 ; von Vögeln, Schol. Il. 2.463.