συναγανακτέω
συναγανακτέω, to be vexed along with
συνᾰγᾰνακτ-έω,
- to be vexed along with, τινι Plb. 4.7.3, Phld. Rh. 2.140S., D.H. 10.6, Str. 4.4.2; τινὶ ἐφʼ οἷς ἔπαθεν Plb. 2.59.5: abs., Men. 543, D.S. 19.61, Plu. Rom. 7.
συν·αγανακτέω-ῶ [ᾰᾰν] s’indigner avec, Pol. 4, 7, 3 ; DH. 10, 6 ; Plut. Rom. 7 ; τινι ἐπί τινι, Pol. 2, 59, 5, etc. avec qqn de qqe ch.
συναγανακτέω, mit, zugleich zornig od. unwillig werden, τινὶ ἐπί τινι, Pol. 2.59.5, 4.76.5 u. öfter ; Luc. Abdic. 9.
συναγανακτέω
- to be vexed along with, τινί Polyb.