σύν

σύν [ῠ], old Att. ξύν; Boeot. σούν IG 7.3171.39 (Orchom. Boeot., iii B.C.): Prep. with dat. (rarely c. gen., σ. τῶν ἐν αὐτῷ νεκρῶν Mitteis Chr. 129.23 (ii B.C.); σ. ἡρώων IPE 2.383 (Phanagoria); σ. γυναικός ib. 301 (Panticapaeum), cf. Ostr. 240.5 (ii A.D.), PLond. 1.113 iv 19 (vi A.D.)):—

• with. The form ξύν rarely occurs in Hom., though it is not rare in compds. even when not required by the metre, as in ξυνέαξα, ξυνοχῇσιν, ξύμβλητο, ξύμπαντα; Hes. also uses ξύμπας, ξυνιέναι; in Ion. verse we find ξύν Thgn. 1063 (but σύν Id. 50), Sol. 19.3 (perh. old Attic), but σύν Archil. 4, cf. ξυνωνίη, συνίημι; in early Ion. Prose (including Inscrr., cf. SIG 1.2 (Abu Simbel, vi B.C.), 167.37 (Mylasa, iv B.C.), etc.) ξύν is only found in ξυνίημι Heraclit. 51, Democr. 95 (cf. ἀξύνετος, ἀξυνεσίη, ξύνεσις), and in the phrase ξὺν νῷ (νόῳ codd.) Heraclit. 114, Democr. 35; Hdt. has only σύν, and in codd. Hp. ξύν has weaker authority than σύν (i p.cxxv Kuehlewein); in the late Ionic of Aret., ξύν prevails over σύν; in Aeol. and Dor. it is rare, ξυνοίκην Sapph. 75; ξυναλίαξε Ar. Lys. 93; elsewh. Dor. σύν, Leg.Gort. 5.6, IG 9(1).334.47 (Locr., v B.C.), etc.; but in old Att. Inscrr. ξύν is the only form up to 500 B.C.; σύν appears in v B.C. and becomes usual towards the end; after 378 B.C. ξύν survives only in the formula γνώμην δὲ ξυμβάλλεσθαι κτλ.; the phrase ξὺν νῷ is found in Ar. Nu. 580, Pl. Cri. 48c, Men. 88b, R. 619b (σὺν E. Or. 909); otherwise, of Att. Prose writers Th. alone uses the preposition ξύν, Antipho and Lysias have ξυν- a few times in compds.; codd. Pl. have both ξυν- (Lg. 930a, al.) and συν-; in Antipho Soph. Oxy. 1364, Aristox., Arr., Ael., and Anon.Rhythm. ξυν- is very freq.; in Trag. both forms occur. The Prep. σύν gradually gave way to μετά with gen., so that whereas A. has 67 examples of σύν to 8 of μετά with gen., the proportions in Th. are 400 of μετά to 37 of σύν, in D. 346 of μετά to 15 of σύν, and in Arist. 300 of μετά to 8 of σύν: for these and other statistics see C. J. T. Mommsen, Beiträge zur Lehre von den griechischen Präpositionen (Frankfurt 1886-95): in Att. Prose and Com. σύν is restricted for the most part to signf. 8, 9 and a few phrases, such as σὺν θεῷ, σὺν (τοῖς) ὅπλοις; Xenophon uses it freely, having 556 examples to 275 of μετά; in Pap., NT, and later Prose its use is much less restricted (v. infr.).
• • • 1 in company with, together with, δεῦρό ποτʼ ἤλυθε . . σ. Μενελάῳ Il. 3.206; ξ. παιδὶ . . πύργῳ ἐφεστήκει 6.372; σ. τοῖσδε ὑπέκφυγον Od. 9.286; καταφθίσθαι σ. ἐκείνῳ 2.183; ἀπελαύνειν σ. τῷ στρατῷ Hdt. 8.101; ἐπαιδεύετο σ. τῷ ἀδελφῷ X. An. 1.9.2; σ. αὐτῷ σταυροῦσι δύο λῃστάς Ev.Marc. 15.27; οὐδένα ἔχω σ. ἐμοί PSI 10.1161.12 (iv A.D.).
    • 2 with collat. notion of help or aid, σ. θεῷ with Godʼs help or blessing, as God wills, Il. 9.49; σ. σοί, πότνα θεά Od. 13.391; πέμψον δέ με σ. γε θεοῖσιν Il. 24.430, cf. 15.26; σ. θεῷ φυτευθεὶς ὄλβος Pi. N. 8.17; σ. θεῷ εἰρημένον spoken as by inspiration, Hdt. 1.86; σ. θεῷ δʼ εἰρήσεται Ar. Pl. 114; σ. θεῷ εἰπεῖν Pl. Tht. 151b, Prt. 317b; ξ. θεοῖς Th. 1.86; so σ. δαίμονι, σ. Ἀθήνῃ καὶ Διί, Il. 11.792, 20.192; σ. χαρίτεσσιν Pi. N. 9.54, cf. P. 9.2; ξ. τῷ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται S. Aj. 383; also θεοῦ σ. παλάμᾳ, σ. θεοῦ τύχᾳ, Pi. O. 10(11).21, N. 6.24: generally, of personal cooperation, σ. σοὶ φραζέσθω let him consult with you, Il. 9.346; λοχησάμενος σ. ἑταίρῳ Od. 13.268; ξ. τῇ βουλῇ in consultation with the Council, IG 1(2).63.17; σ. τινὶ μάχεσθαι fight at his side, X. Cyr. 5.3.5, cf. HG 4.1.34; σ. τινὶ εἶναι or γίγνεσθαι to be with another, i.e. on his side, of his party, Id. An. 3.1.21, Smp. 5.10; οἱ σ. αὐτῷ his friends, followers, Id. An. 1.2.15, cf. Act.Ap. 14.4, etc.
    • 3 furnished with, endued with, σ. μεγάλῃ ἀρετῇ ἐκτήσω ἄκοιτιν Od. 24.193; πόλιν θεοδμάτῳ σ. ἐλευθερίᾳ ἔκτισσε Pi. P. 1.61.
    • 4 of things that belong, or are attached, to a person, σ. νηΐ or σ. νηυσί, i.e. on board ship, Il. 1.389, 179, etc.; σ. νηυσὶν ἀλαπάξαι, opp. πεζός, 9.328 (so in Prose, σ. ναυσὶ προσπλεῖν X. HG 2.2.7, etc.); σ. ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν Il. 5.219; esp. of arms, μιν κατέκηε σ. ἔντεσι 6.418; στῆ δʼ εὐρὰξ σ. δουρί 15.541; ἀντιβίην or ἀντίβιον σ. ἔντεσι or σ. τεύχεσι πειρηθῆναι, 5.220, 11.386; σ. ἔντεσι μάρνασθαι 13.719; σκῆπτρον, σ. τῷ ἔβη 2.47; ἄγγελος ἦλθε . . σ. ἀγγελίῃ ib. 787; σ. (or ξ.) ὅπλοις Th. 2.2, al., Pl. Lg. 947c, Aen.Tact. 17.1; σ. (or ξ.) τοῖς ὅπλοις Th. 2.90, 4.14, Hell.Oxy. 10.1, Pl. Lg. 763a, Aen.Tact. 11.8; σ. ἐγχειριδίοις Hell.Oxy. 10.2; ξ. ξιφιδίῳ καὶ θώρακι Th. 3.22; ξ. ἑνὶ ἱματίῳ Id. 2.70; in some such cases σ. is little more than expletive, as σ. τεύχεσι θωρηχθέντες Il. 8.530, etc.: with αὐτός (cf. αὐτός I.5), chiefly in Hom., ἀνόρουσεν αὐτῇ σ. φόρμιγγι Il. 9.194, cf. 14.498; αὐτῷ σ. τε λίνῳ καὶ ῥήγεϊ Od. 13.118.
    • 5 of things accompanying, or of concurrent circumstances, ἄνεμος σ. λαίλαπι Il. 17.57, cf. Od. 12.408; of coincidence in time, ἄκρᾳ σ. ἑσπέρᾳ Pi. P. 11.10; καιρῷ σ. ἀτρεκεῖ ib. 8.7; σ. τῷ χρόνῳ προϊόντι X. Cyr. 8.7.6; in the course of, κείνῳ σ. ἄματι B. 10.23, cf. 125, Pi. Fr. 123.
    • 6 of necessary connexion or consequence, σὺν μεγάλῳ ἀποτεῖσαι to pay with a great loss, i.e. suffer greatly, Il. 4.161; δημοσίῳ σ. κακῷ with loss to the public, Thgn. 50; σ. τῷ σῷ ἀγαθῷ to your advantage, X. Cyr. 3.1.15; ὤλοντο . . σὺν μιάς ματι with pollution, S. Ant. 172; to denote agreement, in accordance with, σ. τῷ δικαίῳ καὶ καλῷ X. An. 2.6.18; σ. δίκᾳ Pi. P. 9.96; σ. κόσμῳ Hdt. 8.86, Arist. Mu. 398b23; σ. τάχει S. El. 872, etc.
    • 7 of the instrument or means, with the help of, by means of, σ. ἐλαίῳ φαρμακώσαισα Pi. P. 4.221; διήλλαχθε σ. σιδάρῳ A. Th. 885 (lyr.); πλοῦτον ἐκτήσω ξ. αἰχμῇ Id. Pers. 755 (troch.); ἡ [τῶν φίλων] κτῆσίς ἐστιν οὐδαμῶς σ. τῇ βίᾳ X. Cyr. 8.7.13; ξ. ἐπαίνῳ Th. 1.84.
    • 8 including, κεφάλαιον σ. ἐπωνίοις IG 1(2).329.5, cf. 22.1388.85, 1407.12, al.; τοῦ Πειραιῶς ξ. Μουνυχίᾳ Th. 2.13, cf. 4.124, 5.26, 74, 7.42, 8.90, 95; δισχίλιαι γάρ εἰσι (sc. δραχμαὶ) σ. ταῖς Νικίου Ar. Fr. 100; ἀνήλωσα σ. τῇ τῆς σκευῆς ἀναθέσει ἑκκαίδεκα μνᾶς Lys. 21.4, cf. 2; αἶγας ἀπέδοτο σ. τῷ αἰπόλῳ τριῶν καὶ δέκα μνῶν Is. 6.33, cf. 8.8, 35, 11.42, 46, Aeschin. 2.162, D. 19.155, 27.23, al., Arist. HA 525b15, 17, Ath. 19.6, Hipparch. 1.1.9, al., PSI 10.1124.14 (ii A.D.).
    • 9 excluding, apart from, plus, ἓξ ἐμοὶ σ. ἑβδόμῳ six with (but not including) me the seventh, A. Th. 283; αἱ γὰρ καμπαὶ τέτταρες, ἢ δύο σ. τοῖς πτερυγίοις Arist. HA 490a32; σ. τοῖς ἀρχαίοις τὸν οἶκον ἐκ τῶν προσόδων μείζω ποιῆσαι D. 27.61; τὴν ἐφαπτίδα σ. τῇ σακκοπήρᾳ ἐν ᾗ ἐνῆν together with . ., PEnteux. 32.7, cf. 89.9 (iii B.C.); οἱ γραμματεῖς σ. τοῖς πρεσβυτέροις Ev.Luc. 20.1, cf. Ep.Gal. 5.24.
• B POSITION:—σύν sts. follows its case, Il. 10.19, Od. 9.332, 15.410. It freq. stands between Adj. and Subst., as Od. 11.359, Il. 9.194, etc.; more rarely between Subst. and Adj., Od. 13.258, Pi. P. 8.7.
• • • 2 freq. in tmesis in Hom., as Il. 23.687, Od. 14.296, etc.
    • 3 in late Gr. σὺν καὶ c. dat., στεφανηφορήσας σ. καὶ Αὐρ. Ἰάσονι IG 12(7).259 (Amorgos, iii A.D.), cf. Supp.Epigr. 4.535 (Ephesus, ii/iii A.D.), Rev.Phil. 50.11 (Sardis, i/iii A.D.), CPR 26.16 (ii A.D.); cf. infr. C. 2.
• C σύν AS ADV., together, at once, κενεὰς σ. χεῖρας ἔχοντες Od. 10.42; mostly folld. by δέ or τε, σ. δὲ πτερὰ πυκνὰ λίασθεν Il. 23.879; σ. τε δύʼ ἐρχομένω 10.224 (cf. σύνδυο) ; ξ. τε διπλοῖ βασιλῆς S. Aj. 960 (lyr.). It is sts. hard to distinguish this from tmesis, e.g. in Il. 23.879; so ξὺν κακῶς ποιεῖν is = *ξυγκακοποιεῖν in Th. 3.13. In Old Testament Gr. it is sts. used to translate the Hebr. ʼēth (particle prefixed to the definite accus.) through confusion with the Prep. ʼēth ‘with’, ἐμίσησα σὺν τὴν ζωήν LXX Ec. 2.17; οὐκ ἐμνήσθη σ. τοῦ ἀνδρός ib. 9.15; ἔκτισεν ὁ θεὸς σὺν τὸν οὐρανὸν καὶ σὺν τὴν γῆν Aq. Ge. 1.1, etc.
• • • 2 besides, also, σ. δὲ πλουτίζειν ἐμέ A. Ag. 586; σ. δʼ αὔτως ἐγώ S. Ant. 85, etc.; σ. δʼ ἐγὼ παρών Id. Aj. 1288, cf. El. 299; Δίρκα τε . . σ. τʼ Ἀσωπιάδες κόραι E. HF 785 (lyr.); in later Poetry σ. καί A.R. 1.74, Herod. 4.3, Nic. Th. 8, D.P. 843 (also in late Prose, Ath. 2.49a; cf. supr. B. 3).
• D IN COMPOS.
• • I with, along with, together, at the same time, hence of any kind of union, connexion, or participation in a thing, and metaph. of agreement or unity. In Compos. with a trans. Verb σύν may refer to the Object as well as the Subject, as συγκατακτείνειν may mean kill one person as well as another, or, join with another in killing.
  • • 2 of the completion of an action, altogether, completely, as in συνάγνυμι, συνασκέω 2, συνθρύπτω, συγκόπτω, συμπατέω, συμπληρόω, συντελέω, συντέμνω; sts., therefore, it seems only to strengthen the force of the simple word.
    • 3 joined with numerals, σύνδυο two together, which sense often becomes distributive, by twos, two and two; so σύντρεις, σύμπεντε, etc., like Lat. bini, terni, etc.
  • II σύν in Compos., before β μ π φ ψ, becomes συμ-; before γ κ ξ χ, συγ-; before λ συλ-; before σ usu. συσ-; but becomes συ- before σ followed by a conson. (e.g. συστῆναι), before ζ, and perh. sts. before ξ. In a poet. passage, ap. Pl. Phdr. 237a, we have ξύμ alone in tmesi, ξύμ μοι λάβεσθε for συλλάβεσθέ μοι; cf. ὅτε ξὺμ πρῶτʼ ἐφύοντο Emp. 95: in Inscrr. and Papyri these assimilations are freq. not found.

σύν, altatt. ξύν, das auch bei Ion. u. Dor. und bei Hom. da vorkommt, wo der Vers die Verlängerung der vorhergehenden kurzen Silbe durch Position erfordert ; obwohl in unsern heutigen Texten manche Ungleichheit, bes. in den attischen Schriftstellern sich findet ; ξύν ist offenbar die alte Form, aus der σύν u. cum, κοινός usw. hervorgeht.
1) Adverbium, zugleich, zusammen ; bes. vom Zusammentreffen zweier oder mehrerer Handlungen in einem Zeitpunkte, Hom. u. A.; von Personen, nochdazu, außerdem, ἡ ὄρνις αὐχένʼ ἀπεκρέμασεν, σὺν δὲ πτερὰ πυκνὰ λίασθεν, Il. 23.879 ; σὺν δʼ αὕτως ἐγώ, Soph. Ant. 85 ; u. so σὺν δέ auch andere Tragiker, z.B. ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς, Aesch. Ch. 453 ; Ag. 752 ; u. sp. Ep., wie Ap.Rh. 4.1166 Arat. 967 ; allesammt, zusammen, Od. 10.42 u. oft, wo gew. eine Tmesis angenommen wird. Bei Thuc. 3.13 wird man ξὺν κακῶς ποιεῖν besser in einem Worte schreiben.
2) Präposition mit dem dat., mit ; gewöhnlich
   a) von Personen, die Gesellschaft, die Begleitung ausdrückend, zugleich mit, sammt, nebst, Hom. u. Folgende überall ; – eigentlich gleichstellend, δεῦρό ποτʼ ἤλυθε σὺν Μενελάῳ, mit dem Menelaos, in Begleitung desselben, Il. 3.206 ; σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον, Aesch. Spt. 245 ; ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ, 264 ; σὺν παιδί, σὺν γυναικί, Soph. Trach. 256, u. sonst. Doch auch den Andern unterordnend, von Dienern, vom Gefolge, ἀναβᾶσα σὺν ἀμφιπόλοισι, Od. 17.49 ; u. bes. von dem begleitenden oder folgenden Kriegsheere, εἰ ξὺν λοχίταις εἴτε καὶ μονοστιβῆ ; Aesch. Ch. 757 ; u. so in Prosa, bes. Xen. u. Sp., μένων καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, und seine Soldaten, Xen. An. 1.2.15, vollständig οἱ σὺν αὐτῷ στρατιῶται 2.6.14 ; ἡ σὺν ἐμοὶ στρατιά, 2.5.25 ; Πέρσαι καὶ οἱ σὺν αὐτοῖς, mit ihrem Anhange, den ihnen unterworfenen Völkern, 3.2.11 ; – u. bes. den Begleiter als den Helfer, Beistand bezeichnend, durch dessen Vermittelung man Etwas erreicht oder ausführt, ξὺν σοὶ τὰ Τροίας πεδία πορθῆσαι, Soph. Phil. 908, u. sonst ; dah. σύν τινι στρατεύεσθαι, als Bundesgenosse, Xen. An. 7.3.10 ; u. so bes. unter dem schützenden Geleit, unter Beistand eines Gottes, Μενέλαος ἐνίκησε σὺν Ἀθήνῃ, Il. 3.439, 10.290 ; σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν, 9.49, wie auch wir sagen »mit Gott«, nach seinem Willen und unter seinem Schutze ; σύν γε θεοῖσιν, 21.430, vgl. 11.792, 15.403, 20.192, Od. 8.493, 13.391, 16.260 ; σὺν θεῷ, σὺν θεοῖς, Pind. N. 8.17, Ol. 8.14 ; u. so Tragg. u. in Prosa überall ; vgl. noch Ἀρτέμιδος εὐνοίαισι σύν τʼ ἄλλοις θεοῖς Aesch. Spt. 432 ; τάχʼ ἂν γενοίμεθʼ αὐτοῦ σὺν θεῷ σωτήριοι, Soph. Aj. 766 ; σὺν θεῷ εἰρήσεται, Eur. Med. 625, wie Ar. Plut. 115 u. in Prosa öfter ; vgl. νῦν δὲ σὺν θεοῖς εἰπεῖν, Dem. 29.1, ein Ausdruck der Bescheidenheit ; σὺν ἡμῖν οἱ θεοί, Xen. Cyr. 7.5.77, sie sind auf unserer Seite, für uns ; u. so σύν τινι γίγνεσθαι oder εἶναι, auf Jem. Seite treten, von seiner Partei sein, ἐξέπεσον αἱ ψῆφοι καὶ ἐγένοντο πᾶσαι σὺν Κριτοβούλῳ Conv. 6.10, alle Stimmen waren für den, zu Gunsten des Kritobulus ; σὺν τοῖς Ἕλλησι μᾶλλον ἢ σὺν τῷ βαρβάρῳ εἶναι, Hell. 3.1.18, der auch μάχεσθαι σύν τινι, »in Gemeinschaft mit Jem.« sagt, während bei Soph. ὁ σὺν γυναιξὶ τὰς μάχας ποιούμενος, El. 294, heißt »der gegen Weiber kämpft«.
   b) bes. bei Dichtern auch oft von Sachen, mit denen Einer ausgerüstet, versehen ist, von begleitenden Umständen einer Handlung, wo gew. eine lebhaftere, fast personifizierende Hervorhebung dieser Dinge nicht zu verkennen ist, aber doch auch in manchen Abstufungen der Gebrauch sich bis zu dem vom dat. instrumentalis nicht mehr zu Unterscheidenden abstumpft ; τὰ Πέργαμαξὺν τοῖσδε τόξοις πέρσας, Soph. Phil. 1319, ist noch = unterstützt von diesem Bogen, der als die Entscheidung herbeiführend angesehen wird ; σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν, Il. 5.219 ; σὺν τεύχεσιν, 3.29 u. oft, mit den Waffen ; σὺν δουρί, 15.541, ἔγχεϊ, 20.493 ; auch bei den Tragg. häufig von der Bewaffnung, σοῦσθε σὺν παντευχίᾳ, Aesch. Spt. 31 ; ξύν θʼ ἱπποκόμοις κορύθεσσιν, Soph. Ant. 116 ; ἀεικεῖ σὺν στολᾷ, El. 184 ; σὺν οἷς (ὃπλοις) τὰ κάλλιστʼ ἐξέπραξα, Eur. Herc.F. 1303 ; auch in Prosa einzeln, σὺν ὅπλοις, Xen. Cyr. 3.3.54 ; auch σὺν μαχαίρᾳ μάχεσθαι, 2.1.21. – Damit sind zu vergleichen  : σὺν βοῇ παρίσταται, Aesch. Spt. 469 ; δόμους ἑλόντες σὺν ἀλκᾷ, 877 ; πλοῦτον ἐκτήσω σὺν αἰχμῇ, Pers. 741 ; ἐλθεῖν δʼ Ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχῃ τινὶ κατεύχομαι, Ch. 136 ; μαινομένᾳ ξὺν ὁρμᾷ βακχεύων, Soph. Ant. 135 ; – Hom. braucht es Od. 24.193 sogar von geistiger Eigenschaft, ἦ ἄρα σὺν μεγάλῃ ἀρετῇ ἐκτήσω ἄκοιτιν, eine Frau mit großer Tugend. – In ἄγγελος ἦλθε σὺν ἀγγελίῃ, Il. 2.287, ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ, 17.57, ξὺν Βορέῃ θύελλαι, 15.26, tritt mehr die Begleitung hervor.
   c) zuweilen auch von den notwendigen Folgen oder Wirkungen, σὺν μεγάλῳ ἀποτῖσαι, mit großen Kosten, schwer abbüßen, Il. 4.161 ; σὺν δημοσίῳ κακῷ, so daß Schaden des ganzen Volkes die Folge ist, zum Schaden, Theogn. 50 ; σὺν τῷ σῷ ἀγαθῷ ἢ σὺν τῇ σῇ ζημίᾳ τὰς τιμωρίας ποιεῖσθαι, Xen. Cyr. 3.1.15 ; u. ähnl. σὺν μιάσματι, zur Besudelung gereichend, Soph. Ant. 172 ; σὺν κακῷ μέτει πάλιν, El. 422 ; σὺν τοῖς φιλτάτοις, mit Aufopferung des Liebsten, Plat. Gorg. 513a. – Eben so zur Bezeichnung der Uebereinstimmung, gemäß, nach, σὺν τῷ νόμῳ, Plat. Legg. XI.927a, mit, gemäß den Gesetzen ; Xen. Cyr. 1.3.17 ; σὺν τῷ δικαίῳ, 8.2.23, An. 2.6.18 u. sonst, der Gerechtigkeit entsprechend, gerecht ; ὡς ἑκάστους σὺν τῇ ἀξίᾳ ἐτίμησεν, Arr. An. 2.12 ; u. so in Umschreibung eines adv. übergehend, σὺν σπουδῇ ταχύς, Soph. Phil. 1207, σὺν τάχει μολών, schnell, 860 ; σὺν τῷ καλῷ, auf eine edle Weise, u. ä., vgl. Jacobs Philostr. imagg. p. 615.
Zuweilen steht σύν seinem Casus nach, bei Epikern, wie Il. 10.19, Od. 9.332, 15.410.
In der Zusammensetzung bedeutet es
   1) gewöhnlich mit, zusammen, zugleich, gemeinsam ; von mehrern zu gleicher Zeit geschehenden Handlungen od. von gemeinschaftlicher Tätigkeit Mehrerer bei einer Handlung, dah. auch Uebereinstimmung und Teilnahme. Bei trans. Verbis kann die Präposition sowohl auf das Subjekt, als auf das Objekt bezogen werden, συγκτείνειν z.B. kann heißen »Einen und zugleich Andere töten«, und auch »Anderen helfen Einen zu töten«.
   2) Vollendung einer Handlung, ganz, durchaus, συμπληρόω, συντέμνω.
   3) bei Zahlwörtern ist es distributiv, σὺν δύο, je zwei.

σύν

Also ξύν Il. 6.372, Il. 15.26, Il. 16.248, 864 : Od. 1.182, Od. 3.105, 302, Od. 10.268, Od. 15.410.

• I

  Adv.

• • 1

    With another or others, in company : σὺν δʼ ὁ θρασὺς εἵπετʼ Ὀδυσσεύς Od. 10.436. Cf. Il. 10.224 : Od. 24.387.

    With another, lending aid : σὺν δʼ ἕταροι ἤειραν Il. 24.590.

  • 2

    Together, denoting joining, union, contact, proximity : σύν ῥʼ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δʼ ἔγχεα Il. 4.447= Il. 8.61, σὺν δʼ ἤειρεν [ἵππους] Il. 10.499. Cf. Il. 7.256, Il. 12.181, 377, Il. 21.387, 453, Il. 23.687, 879, Il. 24.420 : κενεὰς σὺν χεῖρας ἔχοντες Od. 10.42, σὺν πόδας χεῖράς τε δέον Od. 22.189. Cf. Od. 5.295, Od. 11.426, Od. 18.98.

  • 3

    Together, in a body or mass, in confusion : ἐπεὶ σύν γʼ ὅρκιʼ ἔχευαν Il. 4.269, σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο Il. 24.358 : σὺν δύω μάρψας Od. 9.289, 311, 344.

  • 4

    Altogether, utterly, completely : ὄφρα μὴ σὺν δαῖτα ταράξῃ Il. 1.579. Cf. Il. 8.86, Il. 12.384, Il. 23.467, 673, Il. 24.467 : σὺν δʼ ὀστέʼ ἄραξεν Od. 12.412. Cf. Od. 5.426, Od. 9.498.

• II

  Prep. with dat.

• • 1

    With, along with, together with, in company with, accompanied by : ἀριστήεσσιν Il. 1.227, κολεῷ Il. 7.304. Cf. Il. 1.307, 325, Il. 6.418, Il. 9.346, 615, Il. 10.19, Il. 17.57, etc. : γρηῒ σὺν ἀμφιπόλῳ Od. 1.191. Cf. Od. 1.362, Od. 2.183, Od. 3.32, Od. 7.304, Od. 9.199, Od. 13.118, Od. 15.410, etc.

    In reference to something added or adjected : σὺν ὅρκῳ Od. 14.151.

  • 2

    With, having, taking or bringing with one : νηυσίν Il. 1.170, σκήπτρῳ Il. 2.47, ἀγγελίῃ 787. Cf. Il. 1.183, Il. 2.450, Il. 3.29, Il. 5.220, 297, Il. 6.270, Il. 9.194, Il. 11.251, Il. 15.744, etc. : δίφρῳ Od. 3.369, πλειοτέρῃ σὺν χειρί Od. 11.359. Cf. Od. 1.182, Od. 3.105, Od. 4.175, Od. 12.408, Od. 13.258, Od. 24.193, etc.

    With instrumental in comitative use : σὺν ὄχεσφιν Il. 4.297, Il. 5.219, Il. 12.119, Il. 16.811, Il. 22.22, Il. 23.518, etc.

  • 3

    With, by means of : σὺν μεγάλῳ ἀπέτεισαν, σὺν σφῇσιν κεφαλῇσιν Il. 4.161. Cf. Il. 8.530, Il. 16.156, etc. : σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε γαῖαν Od. 5.293, Od. 9.68= Od. 12.314.

  • 4

    With the aid of, by the help of : Ἀθήνῃ Il. 3.439. Cf. Il. 5.474, Il. 6.314, Il. 11.792, Il. 15.26, etc. : Od. 8.493, Od. 9.454, Od. 11.410, Od. 13.391, etc.

    Under the auspices of : σὺν θεῷ εἰλήλουθμεν Il. 9.49.

σῠν

• 1 prep. c. dat. (with second only of two nouns, P. 4.10, P. 8.99, N. 10.38, N. 10.53, N. 10.84, Πα. 6. 4: following noun c. adj., O. 2.18, P. 4.187, P. 8.7, P. 8.54; c. dependent gen., O. 13.58)
• • a along with, accompanied by
  • • α of people, things ἀντιθέοισιν νίσεται σὺν παισὶ Λήδας O. 3.35 κεῖνος σὺν βαρυγδούπῳ πατρὶ O. 6.81 σὺν Διαγόρᾳ κατέβαν O. 7.13 ναίοντας Ἀργείᾳ σὺν αἰχμᾷ O. 7.19 ἀλλὰ Κρόνου σὺν παιδὶ νεῦσαι O. 7.67 κωμάζοντι φίλοις Ἐφαρμόστῳ σὺν ἑταίροις O. 9.4 ἔστα σὺν Ἀχιλλεῖ μόνος O. 9.71 ταὶ Διωνύσου πόθεν ἐξέφανεν σὺν βοηλάτᾳ χάριτες διθυράμβῳ; O. 13.19 Πτοιοδώρῳ σὺν πατρὶ O. 13.41 τοὶ μὲν γένει φίλῳ σὺν Ἀτρέος Ἑλέναν κομίζοντες O. 13.58 κοῦραι παρʼ ἐμὸν πρόθυρον σὺν Πανὶ μέλπονται θαμὰ P. 3.78 κωμάζοντι σὺν Ἀρκεσίλᾳ P. 4.2 “ἐναλίαν βᾶμεν σὺν ἅλμᾳ” P. 4.39 σὺν κείνοισι P. 4.134 ἅλιξιν σὺν ἄλλοις P. 4.187 σὺν Ἑλένᾳ γὰρ μόλον P. 5.83 “ἀφίξεται λαῷ σὺν ἀβλαβεῖ” P. 8.54 Αἴγινα φίλα μᾶτερ, ἐλευθέρῳ στόλῳ πόλιν τάνδε κόμιζε Δὶ καὶ κρέοντι σὺν Αἰακῷ Πηλεῖ τε κἀγαθῷ Τελαμῶνι σύν τʼ Ἀχιλλεῖ P. 8.99—100. Πυθιονίκαν σὺν βαθυζώνοισιν ἀγγέλλων Τελεσικράτη Χαρίτεσσι γεγωνεῖν P. 9.2 ἴτε σὺν Ἡρακλέος ἀριστογόνῳ ματρὶ P. 11.3 Κασσάνδραν πολιῷ χαλκῷ σὺν Ἀγαμεμνονίᾳ ψυχᾷ πόρευʼ Ἀχέροντος ἀκτὰν παρʼ εὔσκιον νηλὴς γυνά P. 11.20 διδύμῳ σὺν κασιγνήτῳ μόλεν N. 1.36 ἐγὼ τόδε τοι πέμπω μεμιγμένον μέλι λευκῷ σὺν γάλακτι N. 3.78 (Ἡρακλέης) σὺν ᾧ ποτε Τροίαν πόρθησε N. 4.25 Ἑρμᾷ καὶ σὺν Ἡρακλεῖ N. 10.53 “καὶ ἐμοὶ θάνατον σὺν τῷδʼ ἐπίτειλον, ἄναξ” N. 10.77 “θέλεις <ναίειν ἐμοὶ> σύν τʼ Ἀθαναίᾳ κελαινεγχεῖ τʼ Ἄρει” N. 10.84 Ἀμύκλαθεν γὰρ ἔβα σὺν Ὀρέστᾳ N. 11.34 τὸν ἀκερσεκόμαν Φοῖβον χορεύων ἐν Κέῳ ἀμφιρύτᾳ σὺν ποντίοις ἀνδράσιν I. 1.8 σὺν Ὀρσέᾳ δέ νιν κωμάξομαι I. 4.72 σὺν Χάρισιν δʼ ἔμολον I. 5.21 ἑσπόμενοι Ἡρακλῆι πρότερον, καὶ σὺν Ἀτρείδαις I. 5.38 ἆγε σὺν Τιρυνθίοισιν πρόφρονα σύμμαχον I. 6.28 πέφνεν δὲ σὺν κείνῳ Μερόπων ἔθνεα I. 6.31 πολίων δʼ ἑκατὸν πεδέχειν μέρος ἕβδομον Πασιφάας <σὺν> υἱ[οῖ]σι (add. Housman metr. gr.: <ἓξ> Wil.: om. Π.) Πα. 4. 38. χρυσέα κλυτόμαντι Πυθοῖ, λίσσομαι Χαρίτεσσίν τε καὶ σὺν Ἀφροδίτᾳ με δέξαι Pae. 6.4 κελαινεφεῖ σὺν πατρὶ Μναμοσύνᾳ τε τοῦτον ἔσχετ[ε τεθ]μόν Pae. 6.55 ὄφρα σὺν Χειμάρῳ μεθύων Ἀγαθωνίδᾳ βάλω κότταβον fr. 128. 2. πρῶτον μὲν Ἀλκμήνας σὺν υἱῷ ἦλθεν fr. 172. 4.
    • β = ἔχων. ταχὺ δὲ Καδμείων ἀγοὶ χαλκέοις σὺν ὅπλοις ἔδραμον ἀθρόοι N. 1.51 σπεῦδεν ὅμιλος ἱκέσθαι χαλκέοις ὅπλοισιν ἱππείοις τε σὺν ἔντεσιν N. 9.22 “μολόντα βαιοῖς σὺν ἔντεσιν ποτὶ πολὺν στρατόν Pae. 2.74
  • b by the aid of
  • • α esp. of gods σὺν θεοῖς O. 8.14 σὺν Κυπρογενεῖ O. 10.105 σὺν δὲ κείνῳ O. 13.87 σὺν γὰρ ὑμῖν O. 14.5 σύν τοι τίν κεν ἁγητὴρ ἀνήρ τράποι P. 1.69 πρὶν τελέσσαι ματροπόλῳ σὺν Ἐλειθυίᾳ P. 3.9 “σὺν Δαναοῖς” P. 4.48 κλέψεν τε Μήδειαν σὺν αὐτᾷ P. 4.250 ἀλλὰ χρονίῳ σὺν Ἄρει πέφνεν τε ματέρα P. 11.36 φέρε στεφανώματα σὺν ξανθαῖς Χάρισσιν N. 5.54 σὺν δὲ τὶν καὶ παῖς ὁ Θεαρίωνος ἀρετᾷ κριθεὶς εὔδοξος ἀείδεται N. 7.6 σὺν θεῷ γάρ τοι φυτευθεὶς ὄλβος ἀνθρώποισι παρμονώτερος N. 8.17 εὔχομαι ταύταν ἀρετὰν κελαδῆσαι σὺν Χαρίτεσσιν N. 9.54 Χαρίτεσσί τε καὶ σὺν Τυνδαρίδαις N. 10.38 σὺν θεοῖς I. 1.6 σὺν θεῷ I. 4.5
    • β of things, by means of, through σὺν ἅρματι θοῷ κλείζειν O. 1.110 λάθα δὲ πότμῳ σὺν εὐδαίμονι γένοιτʼ ἄν O. 2.18 Ἐρινὺς ἔπεφνέ οἱ σὺν ἀλλαλοφονίᾳ γένος O. 2.42 σὺν δὲ φιλοφροσύναις εὐηράτοις Ἁγησία δέξαιτο κῶμον O. 6.98 σύν τινι μοιριδίῳ παλάμᾳ ἐξαίρετον Χαρίτων νέμομαι κᾶπον O. 9.26 θεοῦ σὺν παλάμᾳ O. 10.21 εἰ δὲ σὺν πόνῳ τις εὖ πράσσοι O. 11.4 τὸ πλουτεῖν δὲ σὺν τύχᾳ πότμου σοφίας ἄριστον P. 2.56 “σὺν τιμᾷ θεῶν” P. 4.51 σὺν Νότου δʼ αὔραις ἐπʼ Ἀξείνου στόμα πεμπόμενοι P. 4.203 σὺν δʼ ἐλαίῳ φαρμακώσαισʼ ἀντίτομα P. 4.221 ὔμμι Λατοίδας ἔπορεν Λιβύας πεδίον σὺν θεῶν τιμαῖς ὀφέλλειν P. 4.260 σὺν ὀρθαῖς κιόνεσσιν δεσποσύναισιν ἐρειδομένα P. 4.267 σὺν δʼ ἀέθλοις ἐκέλευσεν διακρῖναι ποδῶν P. 9.115 τὸν Ἱπποκλέαν ἔτι καὶ μᾶλλον σὺν ἀοιδαῖς ἕκατι στεφάνων θαητὸν ἐν ἅλιξι θησέμεν P. 10.57 Ὀλυμπίᾳ τʼ ἀγώνων πολυφάτων ἔσχον θοὰν ἀκτῖνα σὺν ἵπποις P. 11.48 ὄφρα τὸν Εὐρυάλας ἐκ καρπαλιμᾶν γενύων χριμφθέντα σὺν ἔντεσι μιμήσαιτʼ ἐρικλάγκταν γόον P. 12.21 ἀρχαὶ δὲ (sc. τοῦ ὕμνου) βέβληνται θεῶν κείνου σὺν ἀνδρὸς δαιμονίαις ἀρεταῖς N. 1.9 σὺν Χαρίτων τύχᾳ N. 4.7 Μενάνδρου σὺν τύχᾳ μόχθων ἀμοιβὰν ἐπαύρεο N. 5.48 σὺν θεοῦ δὲ τύχᾳ N. 6.24 ἔργοις δὲ καλοῖς ἔσοπτρον ἴσαμεν ἑνὶ σὺν τρόπῳ, εἰ N. 7.14 νεοθαλὴς δʼ αὔξεται μαλθακᾷ νικαφορία σὺν ἀοιδᾷ N. 9.49 Σικυωνόθε δʼ ἀργυρωθέντες σὺν οἰνηραῖς φιάλαις ἀπέβαν N. 10.43 σὺν ποδῶν χειρῶν τε νικᾶσαι σθένει N. 10.48 εὐτυχήσαις ἢ σὺν εὐδόξοις ἀέθλοις ἢ σθένει πλούτου I. 3.1 εὐανθεῖ σὺν ὄλβῳ εἴ τις εὖ πάσχων λόγον ἐσλὸν ἀκούῃ I. 5.12 τοὶ καὶ σὺν μάχαις δὶς πόλιν Τρώων ἔπραθον I. 5.35 κώμαζʼ ἔπειτεν ἁδυμελεῖ σὺν ὕμνῳ καὶ Στρεψιάδᾳ I. 7.20 ἰατὰ δʼ ἐστὶ βροτοῖς σύν γʼ ἐλευθερίᾳ καὶ τά I. 8.15 σὺν θεῶν δέ νιν αἴσᾳ ἐκτίσσατο I. 9.1 τοὶ σὺν πολέμῳ κτησάμενοι χθόνα πολύδωρον Pae. 2.59 νέων δὲ μέριμναι σὺν πόνοις εἱλισσόμεναι δόξαν εὑρίσκοντι fr. 227. 1.
  • c
  • • α of accompanying circumstances, along with ἁμέραν ὁπότε ἀτειρεῖ σὺν ἀγαθῷ τελευτάσομεν O. 2.33 θεόρτῳ σὺν ὄλβῳ ἐπί τι καὶ πῆμʼ ἄγει O. 2.36 Ἐρατιδᾶν τοι σὺν χαρίτεσσιν ἔχει θαλίας καὶ πόλις O. 7.93 ἔστασεν ἑορτὰν σὺν Ὀλυμπιάδι πρώτᾳ νικαφορίαισί τε O. 10.58 πέτρας φοίνισσα κυλινδομένα φλὸξ ἐς βαθεῖαν φέρει πόντου πλάκα σὺν πατάγῳ P. 1.24 καὶ σὺν εὐφώνοις θαλίαις ὀνυμαστάν P. 1.38 πόλιν κείναν θεοδμάτῳ σὺν ἐλευθερίᾳ ἔκτισσε P. 1.61 “οὐκέτι τλάσομαι ψυχᾷ γένος ἁμὸν ὀλέσσαι ματρὸς βαρείᾳ σὺν πάθᾳ” P. 3.42 νιν σὺν εὐδοξίᾳ μετανίσεαι P. 5.8 ἁρπαλέαν δόσιν πενταεθλίου σὺν ἑορταῖς ὑμαῖς ἐπάγαγες P. 8.66 εἰ γάρ τις ἐσλὰ πέπαται μὴ σὺν μακρῷ πόνῳ P. 8.73 κεῖνος αἰνεῖν καὶ τὸν ἐχθρὸν παντὶ θυμῷ σύν τε δίκᾳ καλὰ ῥέζοντʼ ἔννεπεν (δικαίως Σ.) P. 9.96 ἵλαος ἀθανάτων ἀνδρῶν τε σὺν εὐμενίᾳ δέξαι στεφάνωμα τόδʼ P. 12.4 θρῆνον λειβόμενον δυσπενθέι σὺν καμάτῳ P. 12.10 καί τινα σὺν πλαγίῳ ἀνδρῶν κόρῳ στείχοντα N. 1.64 ἔνθα μιν εὔφρονες ἶλαι σὺν καλάμοιο βοᾷ θεὸν δέκονται N. 5.38 ἐκ πόνων δʼ, οἳ σὺν νεότατι γένωνται σύν τε δίκᾳ N. 9.44 ἀλλὰ σὺν δόξᾳ τέλος δωδεκάμηνον περᾶσαί νιν ἀτρώτῳ κραδίᾳ (Dissen: περᾶσαι σὺν codd.) N. 11.9 ἐπεί νιν Ἀλκαθόου τʼ ἀγὼν σὺν τύχᾳ ἐν Ἐπιδαύρῳ τε νεότας δέκετο πρίν I. 8.67 Λατόος ἔνθα με παῖδες εὐμενεῖ δέξασθε νόῳ θεράποντα ὑμέτερον κελαδεννᾷ σὺν μελιγάρυι παιᾶνος ἀγακλέος ὀμφᾷ Pae. 5.47 μανίαι τʼ ἀλαλαί τʼ ὀρίνεται ῥιψαύχενι σὺν κλόνῳ Δ. 2. 13. Διόθεν τέ με σὺν ἀγλαίᾳ ἴδετε πορευθέντʼ ἀοιδᾶν δεύτερον fr. 75. 7. ἀχεῖ τʼ ὀμφαὶ μελέων σὺν αὐλοῖς fr. 75. 18.
    • β with, at the time of “καὶ τὸ Μηδείας ἔπος ἀγκομίσαι ἑβδόμᾳ καὶ σὺν δεκάτᾳ γενεᾷ Θήραιον P. 4.10 τὺ γὰρ τὸ μαλθακὸν ἔρξαι τε καὶ παθεῖν ὁμῶς ἐπίστασαι καιρῷ σὺν ἀτρεκεῖ P. 8.7 ὄφρα Θέμιν ἱερὰν κελαδήσετʼ ἄκρᾳ σὺν ἑσπέρᾳ P. 11.10 τὸν κωμάξατε Τιμοδήμῳ σὺν εὐκλέι νόστῳ N. 2.24 ἐκ πόνων δʼ, οἳ σὺν νεότατι γένωνται σύν τε δίκᾳ N. 9.44 χρῆν μὲν κατὰ καιρὸν ἐρώτων δρέπεσθαι, θυμέ, σὺν ἁλικίᾳ fr. 123. 1.
    • γ with, under the influence of σὺν δʼ ἀνάγκᾳ μιν φίλον καί τις ἐὼν μεγαλάνωρ ἔσανεν P. 1.51 σὺν δʼ ἀνάγκᾳ πὰν καλόν fr. 122. 9.
  • d in of musical terms ἐξύφαινε, γλυκεῖα, καὶ τόδʼ αὐτίκα, φόρμιγξ, Λυδίᾳ σὺν ἁρμονίᾳ μέλος N. 4.45
  • e fragg. σὺν ἀπιομ[ήδ]ει φιλ[ Pae. 7.7 παρθένῳ σὺν πομ[ Πα. 7C. a. 4. σὺν παντ[ Πα. 13. a. 7. ]σὺν κτύπῳ[ Πα. 13. a. 15. πορφυρέᾳ σὺν κρόκ[ᾳ Πα. 13. a. 19. σὺν Χαρίτ[εσσι P. Oxy. 841, fr. 112.
• 2 adv.
• • a at the same time εἰ γάρ τις ἀνθρώπων πράσσει θεοδμάτους ἀρετὰς σύν τέ οἱ δαίμων φυτεύει δόξαν (tmesin vidit Boeckh) I. 6.12
  • b in tmesis σὺν πρέπει (v. συμπρέπω) N. 3.67

σύν , the latter (older) form for metrical convenience, but more freely in compounds: along with, together. — I. adv., together, at once; σὺν δὲ δύω μάρψᾱς, Od. 9.289 (cf. 311, 344); σὺν δὲ νεφέεσσι (dat. instr.) κάλυψεν| γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον, Od. 5.293; ἦλθε Δολίος, σὺν δʼ υἱεῖς, ‘along with him,’ Od. 24.387; of mingling, confusing, breaking up, σὺν δʼ ἥμῑν δαῖτα ταράξῃ, Il. 1.579 (cf. Il. 8.86); σὺν δʼ ὅρκιʼ ἔχευαν, Il. 4.269; σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο, Il. 24.358.—II. prep. w. dat., with, in company with, by the aid of; σὺν θεῷ, σὺν θεοῖσιν, σὺν Ἀθήνῃ, σὺν σοί, Od. 13.391; of things, with, denoting accompaniment and secondarily instrument, the clothing or armor one wears, the ship one sails with, Il. 3.29, Il. 1.179; met., of quality or characteristic, ἄκοιτιν σὺν μεγάλῃ ἀρετῇ ἐκτήσω, Od. 24.193; of consequence, penalty, σὺν δὲ μεγάλῳ ἀπέτῑσαν, Il. 4.161. σύν sometimes follows its case, Od. 15.410.

σύν

• prep. with dat., Lat. cum
• • Ialong with, in company with, together with, δεῦρʼ ἤλυθε σὺν Μενελάῳ Il.
  • • 2with collat. notion of help, σὺν θεῷ with Godʼs help or blessing, (the God being conceived as standing with one), Hom., etc.; σὺν θεῷ εἰρημένον spoken as by inspiration, Hdt.: so, σὺν δαίμονι, σὺν Διί, σὺν Ἀθήνῃ Il.; so also, σύν τινι εἶναι or γίγνεσθαι to be with another, i. e. on his side, of his party, Xen.; οἱ σύν τινι any oneʼs friends, followers, Xen.
    • 3endued with, ἄκοιτις σὺν μεγάλῃ ἀρετῇ Od.: of things that belong or are attached to a person, στῆ σὺν δουρί Il.; σκῆπτρον, σὺν τῷ ἔβη Il.; αὐτῇ σὺν φόρμιγγι Il. (here, in Attic, the σύν is often omitted).
    • 4of two or more things taken together, θύελλαι σὺν βορέῃ, ἄνεμος σὺν λαίλαπι Il.; also of coincidence in point of time, ἄκρᾳ σὺν ἑσπέρᾳ Pind.
    • 5of connexion or consequence, σὺν μεγάλῳ ἀποτῖσαι to pay with a great loss, i. e. suffer greatly, Il.; σὺν τῷ σῷ ἀγαθῷ to your advantage, Lat. tuo cum commodo, Xen.; σὺν μιάσματι attended with pollution, Soph.:— and, generally, in accordance with; σὺν δίκᾳ Pind., σὺν κόσμῳ, σὺν τάχει, etc., nearly = Advs. δικαίως, κοσμίως, ταχέως, Attic.
    • 6with, by means of, σὺν νεφέεσσι κάλυψεν γαῖαν Od., Pind.; πλοῦτον ἐκτήσω σὺν αἰχμῇ Aesch.
    • 7with Ordin. Numerals, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ, i. e. myself with six others, Aesch.
• Bσύν AS ADV. together, Aesch., Soph.
• • • 2besides, also, likewise, Od., Trag.
• CIN COMPOS.
• • • 1with, along with, together, Lat. con-:—in Compos. with a trans. Verb, as κτείνω, σύν may refer to two things, to kill one person as well as another, or, to join with another in killing.
    • 2of the completion of an action, altogether, completely, as in συμπληρόω, συντέμνω.
    • 3joined with numerals, σύνδυο two together or by twos, two and two; so σύντρεις, σύμπεντε, etc., like Lat. bini, terni, etc.
  • IIσυν- before β μ π φ ψ, becomes συμ-; before γ κ ξ χ, συγ-; before λ, συλ-; before ς, συσ-, but before στ, συ-, as συστῆναι.