συνδικάζω
συνδικάζω, to be assessor to a judge
συνδῐκ-άζω, Dor. fut. -δικαξῶ IG 9(1).32.28 (Stiris, ii B.C.):—
- have a share in judging, Pl. Lg. 768b; of the βουλή, Lys. 30.11,14; τὰς δίκας IG l.c.; σ. τοῖς ζῶσιν ὁ τεθνεώς Lib. Or. 12.15.
συν·δικάζω [ῐ]
1 avoir part à un jugement, Plat. Leg. 798b ||
2 être assesseur d’un juge, Lys. 184, 11 et 24.
συνδικάζω, mitrichten ; Ζεύς σοι τάδε συνδικάσει, Eur. Med. 157 ; Plat. Legg. VI.768b ; Lys. 30.14.
συνδικάζω
fut. άσω
- to be assessor to a judge, Lys.