συνείσακτος
συνείσακτος, introduced together
συνείσ-ακτος, ον,
- introduced together: Lat. synisactas, expld. by sociatrices, pudicas vel abstinentes (i.e. a priestʼs housekeeper), Gloss.
- 2 θυγατέρες σ. illegitimate, Eust. 1954.8.
συνείσακτος, ος, ον, introduit avec ; subst. ὁ σ. Naz. 4, 88, 89, 91 Migne, frère adoptif ou spirituel ; ἡ σ. Bas. 2, 820 ; Naz. 4, 89 ; Chrys. 1, 228 edd. Migne, sœur adoptive ou spirituelle.
Étym. συνεισάγω.
συνείσακτος, mit, zugleich eingeführt, eingebracht, Sp.