συνείργνυμι
συνείργνῡμι,
- = συνέργω, Plu. Rom. 5:—Pass., ἐς θάλαμον Id. Alex. 2; ἐν δεσμῷ Id. Am. prol. 2.493d, cf. Crass. 8.
συν·είργνυμι, c. συνέργω, avec εἰς et l’acc. Plut. Alex. 2 ; avec ἐν et le dat. Plut. M. 493d ; abs. Plut. Rom. 5, Crass. 8 ; au pass. Plut. M. 138b, 926c, etc.
συνείργνυμι, [ῡ], u. συνειργνύω = συνείργω, Sp., wie Plut. conj.praec. A.
συνείργνυμι
= συνέργω, Plut.