τέο
τέο,
- gen. of interrog. τίς, v. τις B init.
- II τεο, gen. of enclit. τις, v. τις A init.
- III τέο, Dor. gen. of σύ (τύ), v. σύ; Ep. τεοῖο, ibid. τεοισι, τέοισι, Ion. for τισι, τίσι, v. τις A and B init. τέος, Dor. gen. of σύ (q.v.).
τέο :
1 ion. et dor. p. τίνος, gén. de τίς, interrog. Il. 2, 225 ; 24, 128 ; Od. 4, 463 ; ou encl. (τεο) p. τινός, gén. de τίς, indéf. Od. 16, 305 ||
2 gén. de τύ, dor. c. σύ, Alcm. 17 (67) Bgk.
τέο ¹, ion. u. dor. gen. von τίς statt τίνος (s. τίς), u. entl. = τινός.
τέο ², dor. gen. von σύ statt σοῦ, Alcm.
τέο : see τίς, τὶς.