τίτυρος
τίτυρος, an ape
τίτυρος ου (ὁ) [ῑῠ]
1 singe (ou oiseau rare ?), Th. Char. 5 ||
2 mouton avec une sonnette au cou qui conduit le troupeau, Serv. Virg. Ecl. 1, 1.
τίτυρος, ὁ (s. Τίτυρος), = σάτυρος, eine geschwänzte Affenart, Theophr. char. 5 ; vgl. Ael. V.H. 3.40 u. Schol. zu Theocr. id. 3. – Bei den Lazedämoniern der Leitbock, Serv. ad Virg. Ecl. 1.