ταρρός, ταρ-ρόω, ταρ-ρώδης, τάρ-ρωμα, v. ταρσός, ταρσόω, ταρσώδης, τάρσωμα.
ταρρός,v.ταρσός.
ταρρός -οῦ, ὁ, andere dial. ταρσός [~ τέρσω] 1. (rieten) mat: ταρσοὶ ... τυρῶν βρῖθον de matten waren zwaar van de kazen Od. 9.219; ἐν ταρσοῖς καλάμου in rieten matten Thuc. 2.76.1; ἀπὸ ταρροῦ vanaf een hangmatje Aristoph. Nub. 226. 2. rij roeispanen: τοὺς ταρσοὺς τῶν κωπέων de rijen van de roeispanen Hdt. 8.12.1; ἐς ... τοὺς ταρσοὺς ὑποπίπτοντες τῶν πολεμίων νεῶν onder de rijen roeispanen van de vijandelijke schepen duikend Thuc. 7.40.5. 3. middenvoet, wreef: βάλεν ... ταρσὸν δεξιτεροῖο ποδός hij trof de wreef van zijn rechtervoet Il. 11.377; ἀπέταμε τὸν ταρσὸν ἑωυτοῦ hij sneed zijn voet af bij de wreef Hdt. 9.37.2; uitbr.: πτερύγων ταρσοῖς met de vlakken van zijn vleugels Luc. 5.8.