ταὐτολογία
ταὐτολογ-ία, ἡ, = foreg., D.H. Comp. 23, Ph. 1.529, Quint. Inst. 8.3.50: pl. in Plu. Garr. 2.504d.
ταὐτολογία, ας (ἡ) redite, tautologie, DH. Comp. 23 ; Plut. M. 505d, etc.
Étym. ταὐτολόγος.
ταὐτολογία, ἡ, Wiederholung des bereits Gesagten, Sp.