ταὐτότης
ταὐτότης, identity
ταὐτότης, ητος, ἡ,
- identity, Arist. EN 1161b31, Metaph. 995b21, Gal. 6.643, Dam. Pr. 423, etc.
- II monotony, D.H. Comp. 12, 19, Hermog. Meth. 37.
- III identical condition, ἐν τ. μεῖναι POxy. 940.2 (V A.D.); maintenance of identity, Plot. 1.2.7.
ταὐτότης, ητος (ἡ)
1 identité, Arstt. Nic. 8, 12, 3 ; Metaph. 2, 1, 9 ||
2 répétition (d’une lettre, d’un son, etc.) DH.
Étym. ταὐτό.
ταὐτότης, ητος, ἡ, die Einerleiheit, Identität ; Arist. eth. 8.12 ; Ggstz von ἑτερότης, Plut. de an. procr.e Tim. 24 ; – die Wiederholung derselben Sache, Sp.
ταὐτότης, ητος, ἡ,
τὸ αὐτό
- identity, Arist.