About Report a problem

Menu

τηΰσιος

τηΰσιος, idle, vain, undertaken to no purpose

τηΰσιος [ῠ], α, ον, Dor. τᾱΰσιος (Alcm. 92, B. 5.81),
  • idle, vain, undertaken to no purpose, τηϋσίη ὁδός Od. 3.316, 15.13; τηΰσιον ἔπος an idle, rash word, h.Ap. 540; μὴ ταΰσιον προΐει ὀϊστόν B. l.c.; τ. πόδες A.R. 3.651. Adv. τηϋσίως Theoc. 25.230. Cf. αὔσιος.

Saved

Recent