τηρητικός
τηρητικός, observant
τηρ-ητικός, ή, όν,
- observant, Str. 3.5.8; ἀκολουθία S.E. M. 8.288, cf. Anon.Lond. 36.49; τ. αἵρεσις, τ. ἄνδρες, = ἐμπειρική (-κοί), Gal. Sect.Intr. 1.
- 2 Pass., needing to be observed, D.L. 9.108. Adv. -κῶς by observation, S.E. M. 5.70.
- 3 retaining, βωμὸς τ. θυσιῶν Ph. 2.151; preservative, Ar.Did. Epit. 33; τοῦ ὑγιαίνειν Sor. 1.42; φύσεων Theol.Ar. 5.
τηρητικός, ή, όν :
1 apte à surveiller, à observer, qui observe, Sext. M. 8, 288 ||
2 qu’il faut observer, DL. 9, 108.
Étym. τηρέω.
τηρητικός, bewahrend, beobachtend ; was beobachtet werden muß ; Strab. 3.5.8 ; DL. 9.108 ; im adv., Sext.Emp. adv.astrol. 70.