τοίνυν
τοίνυν, τοίνυν, (postpositive) well then; therefore; moreover
- therefore, accordingly, an inferential Particle (never in Hom. or Hes.), χρὴ τ. πύλας ὕμνων ἀναπιτνάμεν Pi. O. 6.27, etc.; εἰ τ . . . Hdt. 1.57; ἂν τ . . . D. 4.7; introducing a logical conclusion (less freq. than οὖν), Pl. Chrm. 159d; φανερὸν τ., δῆλον τ., Arist. Pol. 1260a2, PA 641a15; also to introduce a minor premiss, or a particular instance of a general proposition, Pl. Cra. 399b, Isoc. 4.103, etc.
- 2 in dialogue, to introduce an answer, well or well then, ἄπειμι τ. S. El. 1050, cf. Th. 5.89, etc.; esp. an answer which has been led up to by the same speaker, Pl. Men. 76a, IG 42(1).121.31 (Epid., iv B. C.); in response to an invitation to speak, Ar. Nu. 961, etc.; in expression of approval, esp. in phrase καλῶς τ. Pl. Cra. 433a, etc.; κάλλιστα τ. Ar. V. 856; also of disapproval or criticism, ἀπόλοιο τ. Id. Nu. 1236, cf. S. OT 1067.
- 3 continuing an argument, well then, Pl. Smp. 178d, X. An. 3.1.36, 7.7.28, etc.
- b resuming the thread of argument or narrative after a break, Pl. R. 562b, Plt. 275d, D. 47.64, etc.
- c adding or passing to a fresh item or point, further, moreover, again, Pl. Ap. 33c, D. 8.73, 20.18; ἔτι τ. Hp. VM 19, Pl. Phd. 109a, Cri. 52c, D. 20.8; καὶ τ. X. Cyr. 2.2.25; καί τ. καί Pl. Sph. 234a; μὴ τ. μηδέ . . nay, not even . ., X. An. 7.6.19; οὐ τ. οὐδέ nor again, Hp. Art. 57, D. 20.7.
- 4 sts. at the beginning of a speech, ἐγὼ μὲν τ . . ., referring to something present to the minds of the speaker and hearer, now I . ., X. An. 5.1.2, cf. Cyr. 6.2.14.
- 5 with subj. of exhortation or imper., in signfs. 1, 2, 3, εὖ τ. ἐπίστασθε . . Id. An. 3.1.36, cf. Cyr. 2.4.8, Ev.Luc. 20.25, etc.
- B Position: in early writers τοίνυν is never the first word in a sentence, but this is not uncommon in later authors, as LXX Is. 3.10, Mim. Oxy. 413.225, Ev.Luc. l.c., Ep.Hebr. 13.13, Gal. 2.526, S.E. M. 8.429, AP 11.127 (Poll.), IG 4.620.13 (Argos), Chor. 32.34 F.-R. cod. (<τῷ> add. Kaibel); it is usually placed second, but sts. later, ἥξω φέρουσα συμβολὰς τ. ἅμα Alex. 143.1, cf. Ar. Pl. 863, etc. [ῠ regularly, as A. Pr. 760, S. Tr. 71: but sts. ῡ, as Ar. Eq. 1259, Alex. l.c.; in anap., Ar. Nu. 429, 435, Av. 481.]
1. in discussie, markeert een conclusie (nou) dan:
2. in een betoog, leidt een nieuw punt in nu, welnu:
- 1therefore χρὴ τοίνυν πύλας ὕμνων ἀναπιτνάμεν αὐταῖς O. 6.27 ἑκόντι τοίνυν πρέπει νόῳ τὸν εὐεργέταν ὑπαντιάσαι P. 5.43
- 1therefore, accordingly, Hdt., Trag.
- 2to resume or continue a speech, moreover, Soph., Xen.
-
…τῇ πόλει, ἧς οὗτοι πολλὰ εἰλήφασιν, ἢ τοῖς ἰδιώταις, ὧν ; τὰς ; οἰκίας ἐξεπόρθησαν ; ἐπειδὴ τοίνυν πάντα ποιοῦντες δίκην παρʼ αὐτῶν ; τὴν ἀξίαν ; οὐκ ἂν δύναισθε λαβεῖν, πῶς οὐκ αἰσχρὸν ὑμῖν καὶ ἡντινοῦν…
Lysias, Speeches
-
…κατεάγη τὴν κεφαλὴν οὔτε ἄλλο κακὸν οὐδὲν ἔλαβεν, ὧν ἐγὼ τοὺς παραγενομένους ὑμῖν παρέξομαι μάρτυρας. Μάρτυρες ὅτι μὲν τοίνυν οὗτος ἦν ὁ ἀδικήσας, ὦ βουλή, καὶ ἐπιβουλεύσας ἡμῖν, καὶ οὐκ ἐγὼ τούτῳ, ὑπὸ τῶν παραγενομένων…
Lysias, Speeches
-
…παρόντων καταφρονῶν, τῶν δὲ ἀπόντων ἐπιθυμῶν, καὶ τῷ καλλίστῳ ὀνόματι χρώμενος δεινοτάτων ἔργων διδάσκαλος καταστάς. περὶ μὲν τοίνυν Θηραμένους ἱκανά μοί ἐστι τὰ κατηγορημένα · ἥκει δʼ ὑμῖν ἐκεῖνος ὁ καιρός, ἐν ᾧ δεῖ συγγνώμην καὶ ἔλεον…
Lysias, Speeches
-
…ἐχθίστους εἵλοντο, ἡγούμενοι δικαίως ἂν ὑπὸ τῶν αὐτῶν τούς τε τριάκοντα μισεῖσθαι καὶ τοὺς ἐν Πειραιεῖ φιλεῖσθαι. τούτων τοίνυν Φείδων ὁ τῶν τριάκοντα γενόμενος καὶ Ἱπποκλῆς καὶ Ἐπιχάρης ὁ Λαμπτρεὺς καὶ ἕτεροι οἱ δοκοῦντες εἶναι ἐναντιώτατοι Χαρικλεῖ καὶ Κριτίᾳ…
Lysias, Speeches
-
…ἄν φησι πυθέσθαι. τοσοῦτος ὅ γε ἡμέτερος λόγος. ὑπολαβὼν οὖν ὁ Πρωταγόρας εἶπεν · ὦ νεανίσκε, ἔσται τοίνυν σοι, ἐὰν ἐμοὶ συνῇς, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐμοὶ συγγένῃ, ἀπιέναι οἴκαδε βελτίονι γεγονότι, καὶ ἐν τῇ…
Plato, Protagoras
-
…, μῦθον λέγων ἐπιδείξω ἢ λόγῳ διεξελθών ; πολλοὶ οὖν αὐτῷ ὑπέλαβον τῶν παρακαθημένων ὁποτέρως βούλοιτο οὕτως διεξιέναι. δοκεῖ τοίνυν μοι, ἔφη, χαριέστερον εἶναι μῦθον ὑμῖν λέγειν. ἦν γάρ ποτε χρόνος ὅτε θεοὶ μὲν ἦσαν, θνητὰ…
Plato, Protagoras
-
…τοὺς ἐξαμαρτάνοντας ἀποτρέποντες ; ἴσως δʼ ἂν ἔχοι εἰπεῖν ὅτι ἐδεδοίκει, καὶ ὑμῶν τοῦτο ἐνίοις ἱκανὸν ἔσται. ὅπως τοίνυν μὴ φανήσεται ἐν τῷ λόγῳ τοῖς τριάκοντα ἐναντιούμενος · εἰ δὲ μή, ἐνταυθοῖ δῆλος ἔσται ὅτι ἐκεῖνά τε αὐτῷ…
Lysias, Speeches
-
…λέγω, καὶ μάρτυρές εἰσι καὶ αὐτὸ τὸ ψήφισμά σου τὸ τῆς βουλῆς καταμαρτυρήσει. ; Μάρτυρες ; Ψήφισμα ἐπειδὴ τοίνυν τοῦτο τὸ ψήφισμα ἐψηφίσθη καὶ ἦλθον οἱ ἐκ τῆς βουλῆς Μουνιχίαζε, ἑκὼν ἀνέστη Ἀγόρατος ἀπὸ τοῦ βωμοῦ · καίτοι…
Lysias, Speeches
-
…ὅμως μέντοι εἴ τι οἴει πλέον ποιήσειν, λέγε. ἀλλʼ, ὦ Σώκρατες, οὐκ ἔχω λέγειν. ἔα τοίνυν, ὦ Κρίτων, καὶ πράττωμεν ταύτῃ, ἐπειδὴ ταύτῃ ὁ θεὸς ὑφηγεῖται .…
Plato, Crito
-
…, οὐδὲ ὄντος διδασκάλου οὐδενὸς αὐτῷ, ἔπειτα συμβουλεύειν ἐπιχειρεῖ · δῆλον γὰρ ὅτι οὐχ ἡγοῦνται διδακτὸν εἶναι. μὴ τοίνυν ὅτι τὸ κοινὸν τῆς πόλεως οὕτως ἔχει, ἀλλὰ ἰδίᾳ ἡμῖν οἱ σοφώτατοι καὶ ἄριστοι τῶν πολιτῶν ταύτην τὴν ἀρετὴν…
Plato, Protagoras