τοί
τοί, ταί,
- Ep. and poet. for οἱ or οἵ, αἱ or αἵ, nom. pl. of ὁ and ὅ, freq. in Hom. (relat., Od. 3.73, 12.63, more freq. demonstr.), not in Ion. Prose, rare in Trag., e.g. A. Pers. 424: but in Dor. and certain other dialects as the Article, Ἱάρων . . καὶ τοὶ Συρακόσιοι SIG 35Ba (Olympia, V B.C.), etc.
1 τοί, particule affirmative enclitique, touj. après un mot, certes, vraiment ; s’emploie pour affirmer plus fortement :
I dans des prop. absolues :
1 particul. dans les affirmations d’un caractère général et sentencieux : αἰσχρόν τοι δηρόν τε μένειν κενεόν τε νέεσθαι, Il. 2, 298, certes il est honteux de rester longtemps et de revenir sans rien rapporter ; cf. Il. 12, 412 ; Eschl. Pr. 698, etc. ; Soph. O.C. 880, 1188, etc. ; Xén. Cyr. 8, 7, 15, etc. ||
2 dans les déclarations faites à d’autres au sens de : certes, certainement, sûrement, crois-moi, sois persuadé, ne doute pas, οὗτός τοι ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεται ἀνήρ, Il. 10, 341, sûrement cet homme vient de l’armée ; Il. 1, 419, 425 ; 2, 286 ; 13, 267, etc. ; Soph. O.R. 746, O.C. 517, Ant. 278, etc. ; Xén. Cyr. 5, 2, 23, etc. ; particul. dans les propos. qui expriment l’idée d’une menace : εἰ κτενοῦμεν ἄλλον ἀντ’ ἄλλου, σύ τοι πρώτη θάνοις ἄν, Soph. El. 582, si nous faisons périr l’un en échange de l’autre, assurément c’est toi qui pourrais mourir la première ; avec un impér. : ἴσθι τοι τείσουσά γ’ ἀξίαν δίκην, Soph. El. 298, sache bien que tu seras punie, sois-en sûre, comme tu le mérites ; cf. Soph. Ant. 473, 1064, etc. ||
3 dans les interrog. : donc ; ποῦ τοι ἀπειλαὶ οἴχονται ; Il. 13, 219, que sont donc devenues les menaces ? ||
4 pour résumer ce qui vient d’être dit : ταύτης τοι γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι, Il. 6, 211, voilà donc de quelle race et de quel sang je me vante d’être ; cf. Eschl. Pr. 9 ; Ar. Av. 59, etc. ||
5 dans les réponses affirmat. ou nég. : ἦ γάρ τοι, Od. 16, 199, oui certes ; οὔ τοι, Att. ; οὐ γάρ τοι, Il. 12, 247, non certes, non vraiment ||
II dans des prop. dépendantes, particul. :
1 dans les prop. marquant l’idée d’un doute, d’une hypothèse : εἴ τοι, Soph. O.R. 549, 551, etc. ; ἐὰν δέ τοι, Soph. Ant. 327, etc. s’il est vrai que, etc. ||
2 dans les prop. finales : χαλᾶτε πᾶν κάλυμμ’ ἀπ’ ὀφθαλμῶν, ὅπως τὸ συγγενές τοι κἀπ’ ἐμοῦ θρήνων τύχῃ, Soph. El. 1469, écartez tout voile de mes yeux afin que celui qui est de la même race que moi reçoive aussi mes gémissements ; cf. Soph. Tr. 190 ; Xén. An. 3, 1, 18 ||
3 dans les prop. causatives : ἐπεί τοι, Soph. Tr. 321, comme certes ; ὅτι τοι, Plat. Rsp. 343a, parce que certes ||
4 dans les prop. relat. : οὗ τοι ἕνεκα ἠρόμην, Plat. Rsp. 330b, à cause de quoi précisément (litt. je le déclare, crois-moi) je demandais ||
III joint à des particules :
1 à des particules adversatives : ἀλλά τοι ou ἀλλὰ... τοί, mais cependant, mais certainement, Soph. Tr. 1239 ; Xén. Mem. 1, 2, 36, etc. ; ou mais crois-moi, mais ne doute pas, Soph. Ph. 1251, etc. ; Xén. Cyr. 1, 5, 13, etc. ; avec l’impér. : mais seulement, Soph. Ant. 473, 1064, etc. ; même avec δέ : δέ τοι, mais certes, et certes, Soph. Aj. 1157, etc. ||
2 joint à γάρ : γάρ τοι, car certes, Soph. Ant. 580, etc. ; Xén. Cyr. 5, 4, 38, etc. ; particul. dans les répliques où l’affirmation ou négation proprement dite est sous-entendue et où l’on n’indique que le motif qui justifie cette affirmation ou cette négation, Soph. Ant. 243 ; Xén. Mem. 2, 3, 6, etc. ; joint à γέ : γέ τοι, du moins cependant, Soph. O.C. 1324, Ant. 1064 ; ou simpl. certes, Soph. Ph. 823, 1212, etc. ||
3 sur la liaison de τοι avec καί, μέν, οὐ, v. καίτοι, μέντοι, οὔτοι ; sur les particules qui s’ajoutent après τοί, v. τοι γάρ, τοιγαροῦν, τοιγάρτοι, τοίνυν.
Étym. τοί 2 ; cf. sscr. te, th. démonstr. το-, v. ὁ, αὐτός, οὗτος.
2 τοί, enclit. dor. et ion. épq. c. σοί, dat. de σύ.
3 τοί, ταί, nom. plur. épq. et ion. de ὅ, ἥ, τό, ou de ὅς, ἥ, ὅ.
τοί ¹, enklit. Partikel,
1) eigtl. ein alter dat. statt τῷ, darum, demnach, aus etwas Vorhergegangenem folgernd u. daran anknüpfend ; so nur in Zusammensetzgn, τοίνυν, τοιγάρ, s. Nägelsbach Anmerk. zur Il. exc. 2.
2) bekräftigend, freilich wohl, ja, doch u. dgl.; im Deutschen nicht überall unmittelbar wiederzugeben ; oft bei Hom., auch den Nachsatz bezeichnend, Il. 22.488 ; πολύ τοι φέρτιστον, Pind. frg. 92 ; oft bei den Tragg., μή τοί με κρύψῃς, Aesch. Prom. 626 ; ἤ τοι oft ; bes. wenn eine allgemeine Sentenz ausgesprochen wird, der dadurch ein Nachdruck gegeben wird, τὸ συγγενές τοι δεινόν, 39 ; τοῖς νοσοῦσί τοι γλυκὺ τὸ λοιπὸν ἄλγος προὐξεπίστασθαι, 700, u. sonst ; ἀνδρί τοι χρεὼν μνήμην προσεῖναι, Soph. Aj. 516 ; πολλά τοι σμικροὶ λόγοι ἔσφηλαν ἤδη βροτούς, El. 407 ; vgl. Valcken zu Eur. Phoen. 1455, Porson Hecub. 232, Heindorf zu Plat. Prot. 597 ; Xen. An. 6.3.24, u. sonst auch in Prosa, Plat. Rep. I.330b, 343a ; πρὸς σέ τοι ἤλθομεν, Prot. 318b ; ἐπʼ αὐτό γέ τοι τοῦτο πάρεσμεν, Gorg. 447b. – Nägelsbach a.a.O. führt das Wort in dieser Bdtg auf den Dativ σοί, entl. τοί zurück, dir, sagʼ ich dir, wodurch sowohl Trost u. Beruhigung, als Zurechtweisung, Belehrung ausgedrückt wird. – Die Verbindungen mit andern Partikeln sind besonders erwähnt ; γάρ τοι, s. γάρ ; ἀλλά … γάρ τοι, Soph. Phil. 81 ; auch εἰ γάρ τοι, Od. 17.513 ; οὐ γάρ τοι, 21.172 ; ἦ γάρ τοι, 16.199 ; – μέν τοι, s. oben ; – ἀλλά τοι, Soph. Trach. 1229 ; ἀλλʼ ἴσθι τοι, Ant. 469, u. öfter ; – τοὶ ἄρα u. τοὶ ἆρα wird gew. in τἄρα u. τἆρα zusammengezogen.
1) eigtl. ein alter dat. statt τῷ, darum, demnach, aus etwas Vorhergegangenem folgernd u. daran anknüpfend ; so nur in Zusammensetzgn, τοίνυν, τοιγάρ, s. Nägelsbach Anmerk. zur Il. exc. 2.
2) bekräftigend, freilich wohl, ja, doch u. dgl.; im Deutschen nicht überall unmittelbar wiederzugeben ; oft bei Hom., auch den Nachsatz bezeichnend, Il. 22.488 ; πολύ τοι φέρτιστον, Pind. frg. 92 ; oft bei den Tragg., μή τοί με κρύψῃς, Aesch. Prom. 626 ; ἤ τοι oft ; bes. wenn eine allgemeine Sentenz ausgesprochen wird, der dadurch ein Nachdruck gegeben wird, τὸ συγγενές τοι δεινόν, 39 ; τοῖς νοσοῦσί τοι γλυκὺ τὸ λοιπὸν ἄλγος προὐξεπίστασθαι, 700, u. sonst ; ἀνδρί τοι χρεὼν μνήμην προσεῖναι, Soph. Aj. 516 ; πολλά τοι σμικροὶ λόγοι ἔσφηλαν ἤδη βροτούς, El. 407 ; vgl. Valcken zu Eur. Phoen. 1455, Porson Hecub. 232, Heindorf zu Plat. Prot. 597 ; Xen. An. 6.3.24, u. sonst auch in Prosa, Plat. Rep. I.330b, 343a ; πρὸς σέ τοι ἤλθομεν, Prot. 318b ; ἐπʼ αὐτό γέ τοι τοῦτο πάρεσμεν, Gorg. 447b. – Nägelsbach a.a.O. führt das Wort in dieser Bdtg auf den Dativ σοί, entl. τοί zurück, dir, sagʼ ich dir, wodurch sowohl Trost u. Beruhigung, als Zurechtweisung, Belehrung ausgedrückt wird. – Die Verbindungen mit andern Partikeln sind besonders erwähnt ; γάρ τοι, s. γάρ ; ἀλλά … γάρ τοι, Soph. Phil. 81 ; auch εἰ γάρ τοι, Od. 17.513 ; οὐ γάρ τοι, 21.172 ; ἦ γάρ τοι, 16.199 ; – μέν τοι, s. oben ; – ἀλλά τοι, Soph. Trach. 1229 ; ἀλλʼ ἴσθι τοι, Ant. 469, u. öfter ; – τοὶ ἄρα u. τοὶ ἆρα wird gew. in τἄρα u. τἆρα zusammengezogen.
τοί ², dor., ion. u. ep. dat. sing. von σύ statt σοί, jedoch mit dem feststehenden Unterschiede, daß bei den Doriern, Ioniern u. Epikern σοί immer orthotoniert, τοί überall enklitisch ist ; so Hom. u. Her. oft ; s. Hermann H.h. Merc. 368.
τοί ³, ταί, ep. u. ion. nom. plur. von ὁ u. ὅς statt οἱ u. οἵ, αἱ u. αἵ ; oft bei Hom., jedoch immer im bestimmtern demonstrativen Sinne ; bei den Dor. aber in jeder Verbindung ; s. ὁ.
τοί : pronoun. See (1) ὁ.—(2) σύ.
τοί : enclitic particle of asseveration, certainly, you may be sure, I assure you, let me tell you; τοί has been called the ‘gnomic’ particle from the frequency of its occurrence in the statement of general truths or maxims, κιχάνει τοι βραδὺς ὠκύν, ‘the race is not always to the swift,’ Od. 8.329, Od. 2.276, Il. 2.298, etc. So metimes it is impossible to decide whether this particle or the ethical dat. (τοί= σοί) is meant, and probably the two were originally identical.