τοιχόκρανον
τοιχόκρανον, top of a wall, coping
τοιχό-κρᾱνον, τό,
- top of a wall, coping, Ph. Bel. 83.19.
τοιχό·κρανον, ου (τὸ) [ᾱ] t. d’archit. tête de mur, Phil. byz. (Math. p. 83).
Étym. τ. *κρᾶνον.
τοιχόκρανον, [ᾱ], τό, Mauerkopf, Mathem. vett.