τοκάς
τοκάς, of or for breeding, prolific, having just given birth
τοκ-άς, άδος, ἡ, (τίκτω)
- of or for breeding, brood, σύες θήλειαι τοκάδες Od. 14.16, cf. PSI 4.379.21 (iii B. C.), PCair.Zen. 152 (iii B. C.), Plb. 12.4.8, etc.; φόρος χηνῶν τοκάδων PPetr. 3 p.286 (iii B. C.); ὀρνείθων τελείων τοκάδων POxy. 1207.9 (ii A. D.); prolific, γυναῖκες Str. 4.1.2; τοκάδα τὴν κεφαλὴν ἔχει, of Zeus, Luc. DDeor. 12[9].1.
- 2 having just brought forth, Eub. 149; τ. λέαινα with cubs, E. Med. 187 (anap.); τ. κύνες with pups, Call. Dian. 89 (τ. as Subst., mothers, AP 9.268 (Antip. Thess.)); of goats, Theoc. 8.63: rarely of women, ὅσαι δὲ τοκάδες ἦσαν E. Hec. 1157; γενναίων τʼ ἐκ τοκάδων born from noble mothers, Id. Cyc. 42 (lyr.); τοκάδα τὰν . . Βάκχου his mother, Id. Hipp. 560 (lyr.); τ. κόνις oneʼs motherland, Lyc. 316.
τοκάς, άδος [ᾰδ] adj. f. :
1 qui a enfanté ou qui enfante, Luc. D. deor. 9, 1 ; subst. mère, Eur. Hipp. 559 ; au pl. Eur. Cycl. 42 ; en parl. d’animaux, qui a mis bas ou qui met bas, Od. 14, 16 ; Eur. Med. 187 ; Call. Dian. 89 ; Thcr. Idyl. 8, 63 ; 26, 21 ; Pol. 12, 4, 8 ; Luc. Lex. 6 ||
2 fécond, Str. 178.
Étym. τίκτω.
1. voor het voortbrengen geschikt, vruchtbaar:
2. die gebaard heeft; subst. moeder:
τοκάς, άδος, ἡ, die Gebärende, die geboren hat od. zu gebären im Begriff ist ; σύες θήλειαι τοκάδες, Saumütter zur Zucht, Ggstz στεῖραι, Od. 14.16 ; Pol. 12.4.8 ; τοκάδος δέργμα λεαίνης, Eur. Med. 187 ; ἐκ τοκάδων διδασκομένη, Antip.Th. 38 (IX.268); übh. fruchtbar, Sp., wie Strab.; – γενναίων ἐκ τοκάδων = τοκέων, Eur. Cycl. 42.
τοκάς
-άδος
[τοκ-, τίκτω.]
Kept for breeding : σύες τοκάδες Od. 14.16.
τοκάς , άδος (τίκτω): σύες, having just littered, Od. 14.16†.
τοκάς, άδος,
τίκτω
- 1of or for breeding, Od.
- 2having just brought forth, Lat. feta, τ. λέαινα a lioness with cubs, Eur.; also of women, Eur.:— τοκάδα τὴν κεφαλὴν ἔχειν, of Zeus in labour of Athena, Luc.