φίλιππος
φίλιππος, fond of horses, horse-loving
φῐλιππ-ος, ον,
- fond of horses, horse-loving, Pi. N. 9.32, S. Frr. 582,859 (lyr.), E. Hec. 9, Pl. Ly. 212d, Ocell. 4.14, etc.; φ. ἄστυ Θήβας restd. in Pi. Pae. 1.7, etc.:—Sup. φιλιππότατος X. An. 1.9.5.
- II as masc. pr. n., Philip.
φίλ·ιππος, ος, ον [φῐ] qui aime les chevaux, Pd. N. 9, 74 ; Soph. fr. 523, 738 ; Eur. Hec. 9 ||
Sup. φιλιππότατος, Xén. An. 1, 9, 5.
Étym. φίλος, ἵππος.
φίλιππος, Rosse liebend, Pferdefreund ; Pind. ἄνδρες N. 9.32 ; Soph. frg. 523 ; λαός Eur. Hec. 9 ; Θρᾷκες 428 ; vgl. Plat. Lys. 212d ; Xen. An. 1.9.5 ; überh. gern reitend, beritten, Plut. Num. 4 u. a.Sp.
φῐλιππος
- 1loving horses ἐντί τοι φίλιπποί τʼ αὐτόθι καὶ κτεάνων ψυχὰς ἔχοντες κρέσσονας ἄνδρες (sc. the people of Aitna) N. 9.32
φίλιππος
φίλ-ιππος, ον,
- fond of horses, horse-loving, Pind., Eur., etc.:—Sup. φιλιππότατος, Xen.