φιλιωτικός
φιλιωτικός, reconciling
φῐλι-ωτικός, ή, όν,
- reconciling, τῶν διαφορωτάτων dub. in Theol.Ar. 5 (v.l. φιλωτική).
φιλιωτικός, ή, όν [φῐ] propre à créer ou à entretenir l’amitié, Theol. p. 5.
Étym. φιλιόω.
φιλιωτικός, befreundend, Theol.arithm.