Φιλίππειος
Φιλίππειος, of Philip
Φῐλίππειος, ον, also α, ον, ἠνορέη, κεφαλή, AP 9.288 (Gem.), 519 (Alc.); πηγή prob. in Paus. 8.7.4:—
- of Philip, ll. cc., etc.
- II Φ. στατῆρες gold didrachms coined by Philip, Poll. 9.59, 84, cf. SIG 826 I 15 (Delph., ii B. C.), D.S. 16.8.
- III Φιλίππειον, τό his temple at Olympia, Paus. 5.20.9.
- 2 Φιλίππεια, τά, festival in his honour, BCH 32.110 (Delos).
Φιλίππειος, ος, ον [φῐ] de Philippe, Anth. 9, 288, 519, etc. ; Paus. 8, 7, 4 ; ὁ Φ. (s. e. στατήρ ou χρυσοῦς) Plut. Flam. 14 ; DS. 16, 8, un philippe, une pièce d’or à l’effigie de Philippe ; τὸ Φιλίππειον, Paus. 5, 20, 9, le temple de Philippe, à Olympie ||
➳ Fém. -α, Anth. 9, 288, 519.
Étym. Φίλιππος.