Logeion | φαιοχίτων

φαιοχίτων [ῐ], ωνος, ὁ, ἡ,

dark-robed, A. Ch. 1049 (where the second syll. is apparently long metri causa).

φαιο·χίτων, ωνος (ὁ, ἡ) [ῐ] vêtu d’une robe sombre, Eschl. Ch. 1049.

Étym. φαιός, χιτών.

φαιο-χίτων -ωνος, als adj., met donkergrijze chiton.

φαιοχίτων, ωνος, grau, schwärzlich gekleidet, Aesch. Ch. 1045 ; φαιωχίτων u. φαιοκχίτων ist f.l. , aber ο ist lang gebraucht.

φαιοχίτων φαῐο-χίτων, ωνος, ὁ, ἡ,

Menu