φαιουρός
φαιουρός, sable-tailed
φαιουρός, όν,(οὐρά)
- sable-tailed, Lyc. 334.
φαι·ουρός, ός, όν, qui a la queue brune, Lyc. 334.
Étym. φαιός, οὐρά.
φαιουρός, grauschwänzig, nach Andern von φάος, = λάμπουρος, Lycophr. 334.