φαιός
φαιός, dusky, dun, gray
φαιός, ά, όν,
- grey, of any colour mixed of black and white, Pl. Ti. 68c, cf. Arist. Cat. 12a18, Top. 106b6, al.: opp. to both μέλας and λευκός, in a negative sense, Pl. R. 585a; φ. ἄρτοι, opp. to λευκοί, Alex. 120; τὸ ξανθὸν ἢ φ. Jul. Or. 4.138d; of mourning, φ. ἱμάτια Plb. 30.4.5; ἀποθέσθαι τὰ φ. Id. 15.25.11; φ. ἐσθής SIG 1219.5 (Gambreion, iii B.C.)), D.H. 5.17, D.C. 49.12, al.; ἰώδης καὶ φ. χολή (καλοῦσι δʼ αὐτὴν ἰσατώδη) Gal. 15.35; dark-complexioned, P.Strassb. 79.2 (i B.C.).
- 2 of sound, harsh, Arist. Top. 106b7, Aud. 802a2, Poll. 2.117, S.E. M. 6.41.
- II φαιά, ἡ, name of a plaster, Androm. ap. Gal. 13.906, etc. (Cf. Lith. gaĩsas ‘reflected light of a blazing fire’.)
φαιός, ά, όν, brun, sombre, Plat. Tim. 64d, 68c ; Pol. 30, 4, 5 ; Plut. Æmil. 34, Ant. 80, Demetr. 44 ; DC. 56, 31 ; ἄρτοι φαιοί, Alex. (Ath. 114d) pain bis ; p. anal. en parl. de la voix, sombre, sourd, Arstt. Aud. 27 ; Sext. M. 6, 41.
Étym. φάος.
φαιός, eigtl. dämmerig, zwischen Licht u. Dunkel ; φαιὸν γίγνεται λευκοῦ τε καὶ μέλανος κράσει Plat. Tim. 68d ; vgl. Arist. top. 1.15 ; dah. schwärzlich, grau, χλαινίς Ep.adesp. 59 (VI.284); auch von der Farbe eines sonneverbrannten Gesichtes, bräunlich, also den lat. pullus und fuscus entsprechend, Pol. 30.4.5, ἱμάτια, vestes pullae ; vgl. Ath. III.114d, u. öfter bei Sp.
Uebertr. von der Stimme, tief, dumpf, im Ggstz zur hohen und hellen, Poll. 2.117 ; S.Emp. adv.mus. 41.
Uebertr. von der Stimme, tief, dumpf, im Ggstz zur hohen und hellen, Poll. 2.117 ; S.Emp. adv.mus. 41.
φαιός, ά, όν
- dusky, dun, gray, Lat. fuscus, Plat.