φαίνω

φαίνω, Od. 7.102, etc., Ep. also φαείνω (q. v.):—fut. φᾰνῶ, A. Fr. 304.5, Ar. Ach. 827, etc. (φᾱνῶ acc. to A.D. Adv. 187.26, but φᾱνῶ, Ar. Eq. 300, and ἀναφᾱνῶ, E. Ba. 528, are dub.); Ion. φᾰνέω (ἀπο-) Hp. Steril. 213, opt. φᾰνοίην S. Aj. 313 (cod. rec., rightly): aor. 1 ἔφηνα Il. 2.318, Hdt. 1.95, etc.; Dor. ἔφᾱνα Pi. I. 4(3).2, IG 42(1).123.28 (Epid., iv B.C.), also later Att., subj., ἀπο-φάνῃ dub. l. in IG 2(2).1631.379 ( = 2.811c133); φάνῃς Philem. 233 (ἐκ-φάνῃς Men. Mon. 418 = Chares Iamb. 4b20); so in late Prose, (ἐξ-) Ael. VH 12.33, (ἐπι-) Ev.Luc. 1.79, (ἀνα-) Act.Ap. 21.3; Ep. iter. φάνεσκε (intr.) Il. 11.64, al., Hes. Fr. 14.3: pf. πέφαγκα Ps.-Callisth. 2.10, (ἀπο-) Din. 1.15, al.: intr. pf. πέφηνα (v. infr. A.III.2), Dor. 3pl. ἐκ-πεφάναντι Sophr. 83; plpf. ἐπεφήνειν D.C. 46.10:—Med., fut. inf. φᾰνεῖσθαι Od. 12.230, Ion. φᾰνέομαι Hdt. 3.35; opt. φανοῖσθε Lys. 26.10 (nisi leg. φανεῖσθε); the forms φανῆσθον and Dor. imper. φάνευ are corrupt in Pl. Erx. 399e, Teles p.58 H. (leg. φαίνευ): aor. 1 ἐφηνάμην (trans.) S. Ph. 944, (ἀπ-) Hdt. 7.52, etc.:—Pass., Ion. impf. φαινέσκετο Od. 13.194: fut. φᾰνήσομαι Hdt. 8.108, Sicilian Dor. (inf.) φᾰνήσειν (fort. -ησεῖν) Archim. A ren. 4.20; Ep. fut. πεφήσεται Il. 17.155: aor. 1 ἐφάνθην A. Pers. 263 (lyr.), S. OT 525, etc.:rare in Prose, X. HG 6.4.11, D. 58.13, (ἀπο-) IG 1(2).10.35, D. 19.44; Ep. 3sg. φαάνθη Il. 17.650, 3pl. φάανθεν 1.200: aor. 2 ἐφάνην [ᾰ], Ep. φάνην Il. 1.477, etc.; Ep. 3pl. φάνεν Od. 18.68; Ep. subj. φανήῃ Il. 19.375; Ep. inf. φανήμεναι 9.240: pf. πέφασμαι S. OC 1543, 3sg. πέφανται Il. 2.122, 16.207, Pi. P. 5.115, A. Ag. 374 (lyr.); πέφᾰται in B. 9.52, Perict. ap. Stob. 4.28.19 belongs either to φαίνω in sense A. I.5, or to φημί; inf. πεφάνθαι Pl. Euthd. 294a, etc.; part. πεφασμένος Il. 14.127, Thgn. 227, A. Pr. 843, S. OC 1122, Pl. Phdr. 245e, etc.; 3pl. plpf. ἐπέφαντο Hes. Sc. 166.

• A Act., bring to light, cause to appear, in physical sense, τέρας τινὶ φ. make a sign appear to one, Il. 2.324, cf. Od. 3.173, etc.; σήματα φαίνων Il. 2.353; γένυσι φ. ὀπώραν Pi. N. 5.6; δύο μορφὰς φ. A. Fr. 304.5; τὸν αὐχένα Hdt. 2.132; ἔφηνʼ ἄφαντον φῶς, i.e. fire, S. Ph. 297; λαμπάδας Ar. Ra. 1524 (anap.); φ. θησαυρόν E. El. 565; φ. μηρούς, ἐπιγουνίδα, show by baring, i.e. uncover . ., Od. 18.67, 74; φαίνοισα πρόσωπον ἀλάθεια Pi. N. 5.17; reflect an image in water, τὰ δέ νιν καλὰ κύματα φαίνει Theoc. 6.11:—Med., τὰ τόξα . . τοῖσιν Ἀργείοισι φήνασθαι θέλει exhibit them as his own, S. Ph. 944.
• • • • b make known, reveal, disclose, ἐς τὸ φῶς φανεῖ κακά Id. OT 1229; κακῶν ἔκλυσιν E. IT 898 (lyr., prob.); τὸν μιαρὸν τῷ χρόνῳ ἀποδόντες φῆναι Antipho 4.4.11; ὁδόν τινι Od. 12.334; τὰ ὀνείρατα καὶ τὸν πόρον X. An. 4.3.13, cf. Cyr. 6.4.13, S. OT 725; τοῖς πολεμίοις σύνθημα Din. 3.10, etc.; φανεῖ . . κωκύματα wailings will show forth [the truth of what I say], S. Ant. 1078: with a predic. added, ἡμᾶς σὺ δειλοὺς φανεῖς wilt make us appear . ., Id. Aj. 1362; τὸν Λαΐου φόνον φανεῖ δικαίως ὀρθόν Id. OT 853.
      • c γόνον Ἑλένῃ φ. show her a child, i. e. grant her to bear one, Od. 4.12; φ. παράκοιτίν τινι show (i.e. give) one a wife, 15.26.
    • 2 of sound, make it clear to the ear, make it ring clear, ἀοιδὴν φαίνειν 8.499; σάλπιγξ . . ὑπέρτονον γήρυμα φαινέτω στρατῷ A. Eu. 569.
    • 3 show forth, display in action, ἀρετήν Od. 8.237; ἀεικείας 20.309; βίην Hes. Th. 689; εὐμαχανίαν Pi. I. 4(3).2; εὔνοιαν Hdt. 3.36; ὕβριν ib. 127; ὀργάς A. Ch. 326 (lyr.).
    • • b set forth, expound, νοήματα Il. 18.295; λόγον Hdt. 1.116; τριφασίας λόγων ὁδούς Id. 1.95; but τὰ λαμπρὰ . . φ. ἔπη make them good, S. OC 721.
    • 4 inform against one, denounce, φανῶ σε (σε φανῶ codd.) τοῖς πρυτάνεσι Ar. Eq. 300 (lyr.), cf. Ach. 824, S. Ant. 325: denounce a thing as contraband, Ar. Ach. 542, 819, al.; φαίνειν πλοῖον D. 58.9; τὰ φανθέντα articles denounced as contraband, ib. 13: abs., give information, ὁ φήνας ἢ ὁ γραψάμενος IG 1(2).45.3, cf. 4.24, Isoc. 18.20, X. Cyr. 1.2.14, Phld. Rh. 2.207 S., etc.
    • 5 φαίνειν φρουράν, call up a levy, at Sparta, X. HG 3.2.23, al.; also φ. θυσίαν proclaim, order a sacrifice, Philod.Scarph. 112:—Pass., πέφαται θνατοῖσι νίκας ὕστερον εὐφροσύνα has been ordained, B. 9.52.
  • II abs., give light, shine, φαίνοντες νύκτας . . δαιτυμόνεσσι Od. 7.102, cf. 19.25; of the sun, moon, etc., φ. τινί Ar. Nu. 586 (troch.); εἰς ἅπαντα φ. τὸν οὐρανόν Pl. Ti. 39b; ἀλλά, σελάνα, φαῖνε καλόν Theoc. 2.11; οἱ λύχνοι φ. ἧττον Thphr. Ign. 11; cf. φάω: so ἦρι μὲν φαίνοντι in spring when it shines forth, A. Fr. 304.4 codd. (leg. φανέντι); of the Dioscuri shining in mid-air, E. El. 1234 (anap.): metaph., ἀγανὴ φαίνουσʼ ἐλπίς soft shining hope, A. Ag. 101 (anap., dub.).
  • • • b Φαίνων, οντος, ὁ, the planet Saturn, Arist. Mu. 392a23, Cic. ND 2.20.52, etc.; Φ. ὁ τοῦ Ἡλίου Eudox. Ars 5.19; acc. -ωνα Placit. 2.15.4.
  • III Ep. iter. φάνεσκε appeared, μετὰ πρώτοισι φάνεσκε Il. 11.64; ὑπένερθε δὲ γαῖα φάνεσκε Od. 12.242, cf. 11.587, Hes. Fr. 14.3.
  • • 2 pf. 2 πέφηνα is also used intr., S. OC 328, etc.; less freq. in Prose, Hdt. 9.120, D. 3.22, Plb. 9.13.8.
• B Pass., come to light, appear, φάνεν δέ οἱ εὐρέες ὦμοι, being stripped bare, Od. 18.68, cf. Il. 22.324, Od. 19.39: freq. of fire, shine brightly, πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό Il. 8.561; ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή 2.456; δεινὼ δέ οἱ ὄσσε φάανθεν shone like fire, Il. 1.200: freq. of the rising of heavenly bodies, ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην φαίνετʼ ἀριπρεπέα 8.556, cf. Hes. Op. 598; of the first gleam of daybreak, ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς Il. 1.477, Od. 2.1, al.; ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφι at break of day, Il. 9.618, cf. Od. 4.407, al.; ἀκτὶς ἀελίου, τὸ κάλλιστον . . φανὲν . . τῶν προτέρων φάος, ἐφάνθης ποτʼ S. Ant. 100 (lyr.): of a rising wind, οὐδέ ποτʼ οὖροι πνείοντες φαίνονθʼ ἁλιαέες Od. 4.361; of a vapour, ἐκ νεφέων ἐρεβεννὴ φ. ἀήρ Il. 5.864.
• • • 2 of persons, οἴῳ φαινομένη appearing to him alone, Il. 1.198, cf. Od. 15.517, etc.; ἐφάνη λὶς εἰς ὁδόν Il. 15.275; οὗπερ κἀφάνης where thou didst first appear, S. OC 77; χρόνιος φανείς Id. Ph. 1446 (anap.); ὁδόν φανῆναι a pregnant expression for ἐλθεῖν ὁδὸν ὥστε φανῆναι, Id. El. 1274 (lyr.); κέλευθον φανείς Aj. 878 (lyr.); πόθεν φαίνῃ; whence come you? Pl. Prt. 309a, X. Mem. 2.8.1; οὐδαμοῦ φ. is nowhere to be seen, Id. An. 1.10.16.
    • • b come into being, φανεὶς δύστηνος born to misery, S. OC 974, cf. 1225 (lyr.); become, ἐκ βασιλέως ἰδιώτην φανῆναι X. An. 7.7.28; δυοῖν ἐφάνη τριήραρχος D. 18.104; to be made out, δοῦλος λόγοισιν . . φανείς S. Aj. 1020, cf. 1241.
    • 3 of events, come about, τέλος οὔ πώ τι πέφανται Il. 2.122; φάνη βιότοιο τελευτή 7.104; ἔργον, ἄεθλον, etc., 16.207, Od. 21.106, etc.; τὸ φανθέν S. Tr. 743; of sayings, to be set forth, λόγος ἀρχαῖος φανείς ib. 1, cf. OT 474 (lyr.), 848.
  • II appear to be so and so, c. inf., δμῳάων ἥ τίς τοι ἀρίστη φαίνεται εἶναι Od. 15.25, cf. 11.336; οὐ γάρ σφιν ἐφαίνετο κέρδιον εἶναι 14.355; τοῦτό μοι θειότατον φαίνεται γενέσθαι Hdt. 7.137; εὖ σὺ λέγειν φαίνει Ar. Nu. 403 (anap.), cf. A. Pr. 319, etc.: freq. with inf. omitted, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή Il. 9.94, cf. 2.5; ὅς τις φαίνηται ἄριστος Od. 14.106; σμερδαλέος αὐτῇσι φάνη 6.137; ἕρμαιον ἂν ἐφάνη Pl. R. 368d, etc.: but in Hdt., etc., also c. part., to be manifest: thus, ἐμοὶ σὺ πλουτέειν μέγα φαίνεαι you appear to me to be very rich, Hdt. 1.32; but εὔνοος ἐφαίνετο ἐών he was manifestly well-inclined, Id. 7.173, cf. 175, Th. 1.2; οὐκ ἄκαιρα φαίνεται λέγειν he appears to be speaking . ., A. Pr. 1036; but φανέονται λέγοντες οὐδέν it will be manifest that they talk nonsense, Hdt. 3.35; φαίνομαι δύο καθορᾶν εἴδη Pl. Sph. 235d; but οὐκ ἂν φανεῖμεν πήματʼ ἔρξαντες A. Pers. 786; πλαγκτὸς οὖσʼ ἐφαινόμην Id. Ag. 593, cf. Hdt. 9.89, E. Andr. 343; ἐφάνησαν πεπονθότες Pl. Ap. 22c: with part. omitted, πέφανται ἁρματηλάτας σοφός (sc. ὤν) Pi. P. 5.115, cf. N. 6.14; κρατηθεὶς ἡμερώτερος φανεῖ A. Ag. 1632; Κᾶρες ἐφάνησαν (sc. ὄντες) they were seen to be Carians, Th. 1.8; τί φαίνομαι (sc. ὤν) δῆτʼ; what do I look like? E. Ba. 925; ὡς ἀγαθοὶ . . ἐφάνησαν Pl. R. 408a: hence φαίνεσθαι, opp. εἶναι, εἶναι μὲν ὅσπερ εἰμί, φαίνεσθαι δὲ μή E. Fr. 698 (ap. Ar. Ach. 441); στρατηγὸς ἀγαθὸς μὴ ὢν φαίνεσθαι X. Mem. 1.7.3; ὀλίγοι καὶ ὄντες καὶ φαινόμενοι Id. HG 6.5.28.
  • • 2 in Philosophy, φαίνομαι (abs.) is sts. used of what appears to the senses, φαίνεται δʼ οὐδὲν is observed, Arist. Ph. 204b35, cf. Cael. 312b30; φ. κατὰ τὴν αἴσθησιν Id. GA 716a31: sts. of what is mentally manifest, Id. EN 1175a29; to be evident, Id. APr. 24b24: esp. appear to the imagination (cf. φαντασία 2), Pl. Sph. 264b; φ. καὶ μύουσιν ὁράματα Arist. de An. 428a16; φ. δέ τι . . οἷον τὰ ἐν τοῖς ὕπνοις ib. a7: distd. from αἰσθάνεσθαι and δοξάζειν, ib. b1: esp. in part. φαινόμενος, η, ον:
    • • a appearing in sense experience, τὰ φ. κατὰ τὴν αἴσθησιν Id. Cael. 303a22, al.; εἴτε τὰ δοκοῦντα πάντα ἐστὶν ἀληθῆ καὶ τὰ φ. Id. Metaph. 1009a8, cf. de An. 404a29 (sg.); τὰ φ. sense-data, Id. PA 639b8, Epicur. Ep. 1pp. 9,10 U., al.: Astron., τὰ φ. = celestial phenomena, title of a work by Eudoxus, versified by Aratus, Hipparch. 1.1.8, cf. Arist. Cael. 293b27; πρός τινας δόξας αὑτῶν τὰ φ. προσέλκοντες ib. 293a26: generally, τὸ μὴ ἐκ φαινομένων τὸ βλεπόμενον γεγονέναι Ep.Hebr. 11.3.
      • b mentally apparent, opp. ὄντα τῇ ἀληθείᾳ, Pl. R. 596e, cf. Arist. Top. 100b24, EN 1113a24; τὰ οὖν ἐμοὶ φαινόμενα οὕτω φαίνεται Pl. R. 517b; [νοῦς] τῶν φ. θειότατον Arist. Metaph. 1074b16; τὸ φ. εἰπεῖν to express oneʼs opinion, Plu. Symp. 2.158c: hence, specious, fallacious, φ. ἐνθυμήματα, opp. ὄντα, Arist. Rh. 1402a28.
      • c τὰ φ. what is to be seen, show, Lib. Or. 30.28.
    • 3 freq. in answers in Platoʼs dialogue, φαίνεται, yes, Prt. 332e, R. 333c, al.; ὥς γέ μοι φ. Prt. 324d, cf. R. 383a, al.: [τοῦτο] φῂς εἶναι; Answ. φαίνομαι (sc. λέγειν) X. Mem. 4.2.20.
    • • b later impers. c. dat. pers. et inf., it seems good, ἐάν σοι φαίνηται Wilcken Chr. 304.11 (iii B.C.), cf. PCair.Zen. 44.7, 16 (iii B.C.), etc.; ὁπότε αὐτῷ φανείη στρατιὰν ἐξάγειν D.H. 2.14, cf. 4.85.
    • 4 joined with δοκέω, εἰ δὴ κακός τε φ. δοκῶ τέ σοι E. Hipp. 1071; δοκοῖμεν ἂν . . χείρους φαίνεσθαι Th. 1.122, cf. Pl. Phdr. 269d, Erx. 399c, X. Mem. 2.1.22.
    • 5 οὐδαμοῦ φαίνεσθαι ‘to be nowhere’, metaph. from racing, Pl. Phd. 72c, cf. Grg. 456b, D. 18.310.
  • III τὰ φανθέντα, v. supr. A. I.4.

φαίνω, fut. φανῶ, aor. ἔφηνα, perf. πέφαγκα, perf. II. intr. πέφηνα, Soph. O.C. 329 ; ep. auch aor.2 φάνεσκε, der intr. Bdtg hat und deshalb zum pass. ἐφάνην gerechnet wird, denn ἔφανον scheint nicht gebildet zu sein, vgl. Porson Eur. 1266 Meineke quaest. Men. p. 416 ; pass. πέφασμαι, πέφανται Il. 2.122, 16.207, πεφήσεται 17.155, inf. πεφάνθαι, Plat.; aor. ἐφάνθην, ep. φαάνθη, φάανθεν = ἐφάνθησαν, Il. 1.200, 17.650 ; aor.2 ἐφάνην, mit der intr. Bdtg, φάνεν, = ἐφάνησαν, Od. 18.68, φανήμεναι, = φανῆναι, Il. 9.240 (vgl. φαείνω, φάω);
ans Licht bringen, sichtbar machen, erscheinen lassen ; εἰς τὸ φῶς φανεῖ κακὰ (ἡ στέγη) Soph. O.R. 1229 ; σελήνη ἡμέραν φαίνουσα Plat. Epin. 978d ; zeigen, kund machen, ἡμῖν μὲν τόδʼ ἔφηνε τέρας Ζεύς, Il. 2.324, 318 ; σήματα φαίνων 353, vgl. Od. 3.173, 15.168, und öfter, Zeichen erscheinen lassen ; εἴ τίς μοι ὁδὸν φήνειε νέεσθαι 12.334, ob mir Einer den Weg zeigte ; οἵην ἐπιγουνίδα φαίνει, läßt er sehen, macht er durch Entüllung sichtbar, entüllt er, 18.74 ; Ἑλένῃ δὲ θεοὶ γόνον οὐκέτʼ ἔφαινον 4.12, sie ließen ein Kind ans Licht kommen, geboren werden ; εἰσόκε τοι φήνωσι θεοὶ κυδρὴν παράκοιτιν 15.26, bis sie dir eine Gemahlin zuweisen ; φαίνων ὀπώραν Pind. N. 5.6 ; φόνον Soph. O.R. 853 ; ού φανῶ τοὐμὸν γένος 1059 ; ἵνα φανεῖς, ὁποῖος ὢν ἀνὴρ ἐμὸς καλεῖ Trach. 1148 ; auch med., τὰ τόξα ἔχει καὶ τοῖσιν Ἀργείοισι φήνασθαι θέλει Phil. 932 ; θησαυρὸν ὃν φαίνει θεός Eur. El. 565 ; φανεῖ κακῶν ἔκλυσιν I.T. 899 ; u. in Prosa : αὐχένα Her. 2.131 ; Plat. Theaet. 200e ; τοῖς φήνασι θεοῖς τὰ ὀνείρατα καὶ τὸν πόρον Xen. An. 4.3.13 ; vgl. Arr. An. 2.3 ; auch τὰ ὅπλα πρὸς τοὺς πολεμίους, Xen. Hell. 4.5.18 ; s. auch φρουρά. – Den Ohren vernehmbar machen, ertönen lassen, ἀοιδὴν φαίνειν Od. 8.499, wie σάλπιγξ ὑπέρτονον γήρυμα φαινέτω στρατῷ Aesch. Eum. 541 ; vgl. Soph. Ant. 1065. – Uebh. an den Tag legen, bezeigen, beweisen, νοήματα, Gedanken an den Tag legen, Il. 18.295, ἀρετήν, seine Tüchtigkeit beweisen, Od. 8.237 ; μή τις ἀεικείας φαινέτω 20.309, Niemand bezeige sich ungebührlich ; so auch βίην Hes. Th. 689 ; ἔφανας εὐμαχανίαν Pind. I. 3.20 ; εὔνοιαν, Wohlwollen bezeigen, Her. 3.36 ; ὕβριν 3.127 ; ὀργάς Aesch. Ch. 323. – Dah. klar machen, auseinandersetzen, erklären, λόγον Her. 1.116, 118 ; auch λόγων ὁδούς, 1.75, φανῶ δέ σοι σημεῖα τῶνδε σύντομα Soph. O.R. 710. – Vor Gericht anzeigen, anklagen, zunächst als verbotene Ware angeben, τὰ χοιρίδια τοίνυν ἐγὼ φανῶ ταδὶ πολέμια καὶ σέ Ar. Ach. 819 ; τίς ὁ φαίνων σʼ ἐστίν ; 824 ff., φανῶ σε τοῖς πρυτάνεσιν Eq. 300 ; Xen. Cyr. 1.2.14 ; Dem. 58.6 u. sonst bei den Rednern.
Pass. an den Tag kommen, sichtbar werden, erscheinen, sich zeigen, sehen lassen ; μνηστῆρσι φαίνεται Od. 15.517 ; κίονες φαίνοντʼ ὀφθαλμοῖς ὡσεὶ πυρὸς αἰθομένοιο 19.39 ; φαίνεται αὐγή Il. 2.456 ; bes. vom Erscheinen od. Aufgehen der Himmelslichter, ἄστρα φαίνετο 8.556 ; Hes. O. 600 ; bes. vom ersten Erscheinen des Morgenrots in dem oft vorkommenden Verse ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, als Eos erschienen war ; ἅμα ἠοῖ φαινομένηφιν, mit der erscheinenden Morgenröte, mit Tagesanbruch, Il. 9.618, Od. 4.407, 6.81 u. sonst ; von einem sich erhebenden Winde, οὐδέ ποτʼ οὖροι πνείοντες φαίνοντο 4.361. Bei Sp. sind φαινόμενα die Erscheinungen am Himmel, die auf- und untergehenden Gestirne, welche sich am äußern Horizonte zeigen, Arat. – Durch Entblößung sichtbar werden, Il. 22.324, Od. 18.68 ; und so πᾶσʼ ἔντοσθε φάνεσκε, ὑπένερθε δὲ γαῖα φάνεσκε 12.241, 242, wie γαῖα μέλαινα φάνεσκε 11.587, u. μετὰ πρώτοισι φάνεσκε, er zeigte sich unter den Ersten, Il. 11.64 ; so Tragg. u. in Prosa. – C. inf., zu sein scheinen, πῶς ὔμμιν ἀνὴρ ὅδε φαίνεται εἶναι εἶδός τε μέγεθός τε ; Od. 11.336 ; δμωάων, ἥτις τοι ἀρίστη φαίνεται εἶναι 15.25 ; οὐ γάρ σφιν ἐφαίνετο κέρδιον εἶναι 14.355 ; – c. partic., erscheinen als Einer, welcher …, Ἄρης ἐφαίνετο ἰὼν εἰς οὐρανόν Il. 5.867 (wie ὅστις φαίνηται ἄριστος, wer als der Beste erscheint, Od. l. 14.106, ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή Il. 2.5 u. öfter); u. so bei Her. u. den Att. zur Bezeichnung des Einleuchtenden, Offenbaren, Gewissen, φαίνεται ὁ νόμος ἡμᾶς βλάπτων, es ist offenbar, daß das Gesetz uns gefährdet, während φαίνεται ὁ νόμος ἡμᾶς βλάψειν heißt es hat den Anschein, scheint, daß das Gesetz uns gefährden werde, Dem. Lept. 35, vgl. Wolf zu der Stelle p. 259 ; εὖ ποιεῦντες φαίνεσθε, zeigt euch als Wohlthäter, Her. 9.89 ; νῦν τις ὑμέων εὖ ποιήσας φανήτω 6.9 ; φανείη ἐών Pind. N. 4.30 ; πέφανται σοφός P. 5.107, πέφανται κυναγέτας N. 6.13 ; πρὶν ἂν θεῶν τις διάδοχος τῶν σῶν πόνων φανῇ Aesch. Prom. 1030, u. öfter ; οὐκ ἂν φανεῖμεν πήματʼ ἔρξαντες τόσα Pers. 772 ; Ag. 579 ; dagegen ἡμῖν μὲν Ἑρμῆς οὐκ ἄκαιρα φαίνεται λέγειν Prom. 1038, vgl. 217, 317 ; ὅστις πέφασμαι φύς τʼ ἀφʼ ὧν οὐ χρῆν Soph. O.R. 1184 ; εἰ φανήσομαι τάχα κακὸν μέγʼ ἐκπράξασα Trach. 663 ; Ant. 158 ; φαίνεται ὀρθῶς ἐμοί Ar. Eccl. 875 ; τὴν νύκτα φαίνεται πῦρ ἀναδιδοῦσα πολύ Thuc. 3.88 ; καὶ νῦν φαίνομαι δύο καθορᾶν εἴδη Plat. Soph. 235d ; τὸν σοφιστὴν ὅ τί ποτέ ἐστι φαίνει ἀγνοῶν Prot. 313c ; Lach. 186b u. öfter ; ἐὰν μὲν ἐγὼ φαίνωμαι ἀδικῶν, wenn es sich ergibt, daß ich Unrecht getan habe, Xen. An. 5.7.5 ; u. c. inf., 2.3.13, Cyr. 2.2.1. – Dah. es uns oft als bloße Umschreibung von εἶναι erscheint, φαίνομαι ψευδής, ich erscheine als ein Lügner, = ψεύδομαι, Xen. Cyr. 5.2.4 und sonst. – Λόγος φαινόμενος, eine deutliche Rede ; τὸ φαινόμενον, das Einleuchtende, Offenbare, Augenscheinliche, aber auch das was uns scheint oder dünkt, im Ggstz dessen, was ist, οὕτω καὶ νῦν τοῖς ἐκ τοῦ λόγου φαινομένοις προσθέσθαι Dem. 18.227 ; ἁπλοῦς λόγος καὶ φαινόμενος Pol. 17.1.12, vgl. 17.14.5 ; λέγειν τὸ φαινόμενον 5.41.6, u. öfter. – So im Antworten φαίνεται = ja, so ist es, Plat. Prot. 333e u. öfter. – Οὐδαμοῦ φανῆναι, nirgends erscheinen, d.i. für Nichts geachtet werden, Gorg. 456c, Phaed. 72b. – Der aor. med. φήνασθαι = sich, oder als das Seinige zeigen, angeben, Soph. Phil. 944. – Eigtl. pass. gezeigt, angezeigt werden, bes. vor Gericht, wozu bei den Att. immer der aor. I. ἐφάνθην gehört, der bei Hom. stets in der Bdtg des aor.2 gebraucht wird, wie Dem. 58.13. – Absolut, φαίνειν τινί, Jem. leuchten, ihm Licht vortragen, Od. 7.102, 19.25 ; – so vom Monde, von den Sternen u. anderm Lichte, scheinen, leuchten, Plat. Tim. 34b, Theocr. 2.11 ; bes. heißt der Planet Saturn ὁ φαίνων. – Uebh. = φαίνομαι, Seidler Eur. El. 1321, φαίνουσί τινες δαίμονες, obgleich Wunderl. obs. crit. p. 99 diesen Gebrauch bestreitet.
[Im fut. φανῶ scheint die erste Silbe zuweilen lang gebraucht zu sein, Ar. Eccl. 300 ; vgl. Apoll.Dysc. adv. p. 600.28 u. L. Dind. Eur. Bacch. 528.]

φαίνω

[φαν-, φα-. Cf. φάον.]

3 sing. pa. iterative φάνεσκε Il. 11.64 : Od. 11.587, Od. 12.241, 242.

3 sing. aor. ἔφηνε Il. 2.318, 324 : Od. 15.168.

3 pl. subj. φήνωσι Od. 15.26.

3 sing. opt. φήνειε Od. 12.334.

Infin. φῆναι Od. 3.173.

Pass. Instrumental (in comitative use) fem. pres. pple. φαινομένηφι Il. 9.618, 682, Il. 11.685, Il. 24.600 : Od. 4.407, Od. 6.31, Od. 7.222, Od. 12.24, Od. 14.266, Od. 15.396, Od. 16.270, Od. 17.435.

3 sing. pa. iterative φαινέσκετο Od. 13.194.

Fut. infin. φανεῖσθαι Od. 12.230.

3 sing. fut. πεφήσεται Il. 17.155.

2 sing. aor. φάνης Od. 16.181.

3 sing. (ἐ)φάνη Il. 1.477, Il. 2.308, Il. 6.175, Il. 7.104, Il. 15.275, Il. 24.785, etc. : Od. 2.1, Od. 5.279, Od. 6.137, Od. 7.268, Od. 23.241, etc.

3 dual φανήτην Il. 7.7.

1 pl. φάνημεν Od. 9.466.

3 pl. ἔφανεν Il. 8.557, Il. 16.299. φάνεν Od. 18.68.

2 sing. subj. φανήῃς Od. 13.402.

3 sing. φανήῃ Il. 19.375, Il. 22.73, Il. 24.417 : Od. 5.394, Od. 23.233. φανῇ Il. 9.707.

3 sing. opt. φανείη Il. 20.64 : Od. 23.60.

Imp. φάνηθι Il. 18.198.

3 sing. φανήτω Od. 20.101.

Pple. φανείς, -έντος Il. 3.31 : Od. 9.230.

Fem. φανεῖσα Od. 16.159.

Infin. φανήμεναι Il. 9.240. φανῆναι Od. 16.410, Od. 18.160, 165.

3 sing. aor. φαάνθη Il. 17.650.

3 pl. φάανθεν Il. 1.200.

3 sing. pf. πέφανται Il. 2.122, Il. 16.207.

Acc. sing. masc. pple. πεφασμένον Il. 14.127.

(ἀνα-, δια-, ἐκ-, περιφαίνομαι, προ-, ὑπο-.)

• I
• • 1

    In reference to material and immaterial objects, to cause to appear or be seen, bring to light or notice, display : [δράκοντα] Il. 2.318. Cf. Il. 2.324, 353, Il. 4.381, Il. 9.236 : ἀρετὴν σήν Od. 8.237. Cf. Od. 3.173, Od. 15.168, Od. 18.67, 74, Od. 20.114, Od. 21.413.

    To bring to action, display : ἀεικείας Od. 20.309.

  • 2

    To make known, declare, set forth : μῦθον πεφασμένον Il. 14.127. Cf. Il. 18.295.

    To point out, indicate : ὁδόν Od. 12.334, παράκοιτιν (cause to find and win her) Od. 15.26.

    To bring into hearing : ἀοιδήν (struck up) Od. 8.499.

  • 3

    To bring into being : Ἑλένῃ θεοὶ γόνον οὐκέτʼ ἔφαινον (afforded her no further hope of offspring) Od. 4.12.

  • 4

    To illuminate a chamber, afford light, give one light : φαίνοντες δαιτυμόνεσσιν Od. 7.102. Cf. Od. 19.25.

• II

  In pass.

• • 1

    Of persons or material or immaterial subjects, to appear, be seen, come into view or notice, show oneself or itself, be shown, displayed, manifested, brought about : οἴῳ φαινομένη Il. 1.198, δεινώ οἱ ὄσσε φάανθεν (gleamed terrible) 200, τέλος οὔ πώ τι πέφανται (we can find no end to the business) Il. 2.122, φαινομένων τὸν ἄριστον (of those who come forward) Il. 10.236, ἐφαίνετο πᾶσα Ἴδη Il. 13.13. Cf. Il. 2.308, Il. 5.864, Il. 7.104 (would have come upon thee), Il. 8.556, Il. 11.734 (was put before them), Il. 17.155, Il. 18.198 (show thyself), Il. 19.375, Il. 22.324 (an opening showed), Il. 23.375, etc. : οὐδέ ποτʼ οὖροι φαίνοντο Od. 4.361, ὅτʼ ἐφαίνετο νόστος (when the chance of it came) 519, ἐφάνη ὄρεα Od. 5.279, οὔ πω φαίνετʼ ἐναντίη Od. 6.329, οὐκέτι φαίνετο πομπή (we had now no hope of it) Od. 10.79. Cf. Od. 4.695, Od. 5.394, 410 (I can see no . . .), Od. 7.201, Od. 9.192, Od. 10.98, Od. 12.230, Od. 15.517, Od. 16.410, Od. 19.39, (shine as if with . . .), 557, Od. 20.101, Od. 21.73 (awaits you), Od. 24.448, etc.

    So in pa. iterative act. : πᾶσα φάνεσκεν Od. 12.241. Cf. Il. 11.64 : Od. 11.587, Od. 12.242.

  • 2

    Of the dawn, to break : ἦμος φάνη Ἠώς Il. 1.477, ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφιν Il. 9.618. Cf. Il. 6.175, Il. 9.240, 707, Il. 23.109, etc. : Od. 2.1, Od. 4.407, Od. 23.241, etc.

  • 3

    To be seen or prove to be so and so.

    With complementary adj.: οὗ ἀρίστη φαίνετο βουλή Il. 7.325= Il. 9.94 := Od. 24.52.

    With complementary genit. : νίκη φαίνεται μενελάου (is declared for him) Il. 3.457.

  • 4

    To appear or seem to be so and so, look so and so.

    With complementary adj. : ἥδε οἱ ἀρίστη φαίνετο βουλή Il. 2.5= Il. 10.17= Il. 14.161, μέγα σφισὶ φαίνετο ἔργον (loomed grim before them) Il. 12.416. Cf. Il. 4.278 : σμερδαλέος αὐτῇσι φάνη Od. 6.137. Cf. Od. 9.318 = 424= Od. 11.230, Od. 13.194, 402, Od. 14.106, Od. 16.181, Od. 22.149.

    With adj. and infin. : ἥ τίς τοι ἀρίστη φαίνεται εἶναι Od. 15.25.

    Sim. : πῶς ὔμμιν ἀνὴρ ὅδε φαίνεται εἶναι ; Od. 11.336.

    Impers. : οὔ σφιν ἐφαἰνετο κέρδιον εἶναι Od. 14.355.

φαίνω (φαίνων, -οισα; -έμεν: aor. ἔφᾶνας, ἔφᾶνεν: pass. φαίνεται; φαινομέναν; impf. ἐφαίνετο: aor. φᾰνη, ἔφᾰνεν, [ἔφ]α[ν]θεν Snell; φᾰνείη; φᾰνείς, -έντος, -έντα; φᾰνῆναι: pf. πέφανται.)

• • a act., show, make known οὔπω γένυσι φαίνων τερείνας ματέρʼ οἰνάνθας ὀπώραν (sc. Πυθέας, winner in boysʼ pancratium) N. 5.6 οὔ τοι ἅπασα κερδίων φαίνοισα πρόσωπον ἀλάθειʼ ἀτρεκές N. 5.17 ἑάν τʼ ἔφανεν φυὰν Pae. 20.12 add. inf., ὦ Μέλισσʼ, εὐμαχανίαν γὰρ ἔφανας Ἰσθμίοις ὑμετέρας ἀρετὰς ὕμνῳ διώκειν (byz.: ἔφανες codd.) I. 4.2 add. part., ὤρνυεν κάρυκας ἐόντα πλόον φαινέμεν παντᾷ P. 4.171
  • b pass.,
  • • α appear, show oneself ὁ δʼ αὐτῷ πὰρ ποδὶ σχεδὸν φάνη O. 1.74 μελέων, τὰ παρʼ εὐκλέι Δίρκᾳ χρόνῳ μὲν φάνεν O. 10.85 δύο δʼ αὐτὸν ἔρεψαν πλόκοι σελίνων ἐν Ἰσθμιάδεσσιν φανέντα O. 13.34 ἔτραπεν καὶ κεῖνον ἀγάνορι μισθῷ χρυσὸς ἐν χερσὶν φανεὶς P. 3.55 εἰ δέ τις ὄλβος ἐν ἀνθρώποισιν, ἄνευ καμάτου οὐ φαίνεται P. 12.29 φαινομέναν δʼ ἄρʼ ἐς ἄταν σπεῦδεν ὅμιλος ἱκέσθαι (φανερὰν Σ paraphr.) N. 9.21 ῥεέθροισί τε Δίρκας ἔφανεν καὶ παρʼ Εὐρώτᾳ πέλας I. 1.29 “καί νιν ὄρνιχος φανέντος κέκλευ ἐπώνυμον εὐρυβίαν Αἴαντα” I. 6.53 c. pr. subs., μιν ἐν πέλαγος ῥιφθεῖσαν εὐαγέα πέτραν φανῆναι Πα. 7B. 47. τίς ὁ ῥυθμὸς ἐφαίνετο; Pae. 8.67 πάτραι δʼ [ἔφ]α̣[ν]θ̣εν ἀντὶ φωτῶν (supp. Snell: [ἔπ]α̣[χ]θ̣εν Lobel: sc. the Seriphians) Δ. 4. 41. add. part., Παρρασίῳ στρατῷ θαυμαστὸς ἐὼν φάνη O. 9.96 ἀπειρομάχας ἐών κε φανείη λόγον ὁ μὴ συνιείς N. 4.30 add. inf., ἐμοὶ δὲ θαυμάσαι θεῶν τελεσάντων οὐδέν ποτε φαίνεται ἔμμεν ἄπιστον P. 10.49
    • β pf., be shown, prove to be πέφανταί θʼ ἁρματηλάτας σοφός P. 5.115 νῦν πέφανται οὐκ ἄμμορος ἀμφὶ πάλᾳ κυναγέτας (sc. Ἀλκιμίδας) N. 6.13
    • γ frag. ]φαινετʼ[ P. Oxy. 2443, fr. 2.

φαίνω (root φαϝ), ipf. φάε, φαῖνε, aor. ἔφηνα, mid. ipf. iter. φαινέσκετο, fut. πεφήσεται, inf. φανεῖσθαι, pass. aor. 2 (ἐ)φάνην, 3 pl. φάνεν, iter. φάνεσκεν, subj. φάνῃ, φανήῃ, inf. φανῆναι, -ήμεναι, aor. 1 (may be referred to φαείνω) φαάνθην, 3 pl. φάανθεν, perf. 3 sing. πέφανται, part. πεφασμένος: I. act., trans., bring to light, make to appear, show, τέρας, ὁδόν τινι, Il. 2.324, Od. 12.334; met., show, reveal, exhibit, express, νοήματα, ἀοιδήν, ἀεικείᾱς, Il. 18.295, Od. 20.309; intrans., shine, give light, Od. 7.102, Od. 19.25.—II. mid. and pass., come to light, be visible, appear, shine, Il. 8.561; w. part. (yet not purely supplementary), Od. 4.361, Od. 24.448; w. inf., Od. 11.336, Od. 14.355, Od. 15.25.

φαίνω φάω

• AAct. to bring to light, make to appear, Hom., etc.:—Mid. to exhibit as oneʼs own, Soph.
• • • • bto shew forth, make known, reveal, disclose, shew, Od., Soph. etc.: γόνον Ἑλένηι φ. to shew her a child, i. e. grant her to bear one, Od.
    • 2of sound, to make it clear to the ear, make it ring clear, Od., Aesch.
    • 3to make clear, explain, expound, Hdt.
    • 4in Attic to inform against one, to indict, impeach, Ar.:— to inform of a thing as contraband, Ar.: Pass., τὰ φανθέντα articles informed against as contraband, Dem.
    • • babsol. to give information, Xen.
    • 5φαίνειν φρουράν at Sparta, to proclaim a levy, call out the array, Xen.
  • IIabsol. to give light, Od.; so of the sun, moon, etc., φ. τινί Ar., Theocr.; so of the Dioscuri shining in mid-air, Eur.; ἀγανὴ φαίνουσʼ ἐλπίς soft shining hope, Aesch.
  • IIIHom. uses the Ionic aor. φάνεσκε really intr., appeared:— also perf. 2 πέφηνα is intr., Hdt., Soph., Dem.
• BPass. to come to light, be seen, appear, Hom.; of fire, to shine brightly, Hom.:—often of the rising of heavenly bodies, Il., Hes.; of daybreak, φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς Hom.
• • • 2of persons, to come into being, φανεὶς δύστηνος born to misery, Soph.; δοῦλος φανείς shewn to be, having become, a slave, Soph.:—also of events, τέλος πέφανται Il.; τὸ φανθέν what has once come to light, Soph., etc.
  • IIto appear to be so and so, c. inf., ἥτις ἀρίστη φαίνεται εἶναι Od.; τοῦτό μοι θειότατον φαίνεται γενέσθαι Hdt.:—inf. omitted, ὅστις φαίνηται ἄριστος Od., etc.:—also c. part., but φαίνεσθαι c. inf. indicates that a thing appears to be so and so, φαίνεσθαι c. part. states the fact that it manifestly is so and so, ἐμοὶ σὺ πλουτέειν φαίνεαι you appear to me to be rich, Hdt.; but, εὔνοος ἐφαίνετο ἐών he was manifestly well-inclined, Hdt.; φαίνεται ὁ νόμος βλάπτων the law manifestly harms, but, φαίνεται ὁ νόμος ἡμᾶς βλάψειν it appears likely to harm us, Dem.:—with the part. omitted, Κᾶρες ἐφάνησαν (sc. ὄντες) they were manifest Carians, Thuc.; τί φαίνομαι (sc. ὤν); what do I look like? Eur.
  • • 2in dialogue, φαίνεταί σοι ταῦτα; does this appear so? is not this so? Answ. φαίνεται, yes, Plat.; [τοῦτο φῆις εἶναι; Answ. φαίνομαι (sc. λέγειν) Xen.
    • 3οὐδαμοῦ φανῆναι nullo in loco haberi, Plat.