φαυλουργός
φαυλουργός, working ill
φαυλουργός, όν,
- working ill, Ar. Fr. 882: cf. φλαυρουργός.
φαυλουργός, οῦ (ὁ, ἡ) qui fait de la mauvaise besogne, Ar. fr. 698.
Étym. φαῦλος, ἔργον.
φαυλουργός, όν, schlechte, geringe Arbeit machend, schlechter Arbeiter, Schol. Soph. Phil. 31.