φιλοσκώμμων
φιλοσκώμμων, fond of scoffing
φῐλο-σκώμμων, ον, gen. ονος,
- fond of scoffing or jesting, Hdt. 2.174, Plu. Sull. 2, App. Sam. 7.2, Luc. Tim. 46. Adv. -μόνως Poll. 5.161.
φιλο·σκώμμων, ων, ον, gén. ονος [ῐ] qui aime à railler, moqueur, Hdt. 2, 174 ; Plut. Syll. 2, Cato ma. 7, etc.
Étym. φ. σκώπτω.
φιλοσκώμμων, ονος, Spott liebend, gern spottend, Her. 2.174.
φιλοσκώμμων
φῐλο-σκώμμων, ον,
- fond of scoffing or jesting, Hdt.