φιλόξενος

φῐλόξεν-ος, poet. φῐλό-ξεινος, ον:—

• loving strangers, hospitable, Od. 6.121, 8.576, al., Pi. O. 3.1, N. 1.20, X. HG 6.1.3, 1 Ep.Ti. 3.2, etc.; παθεῖν φιλόξενον ἔργον to meet with an act of hospitality, Pi. I. 2.24; τὸ εἶναι φ. Arist. VV 1250b34, cf. 1251b35; φιλόξενʼ ἐστὶν (sc. τὰ δώματα) Αἰγίσθου διαί A. Ch. 656: Sup. -ώτατος Id. Fr. 196, Cratin. 1.2; -έστατος E. Fr. 879. Adv. -νως Isoc. 4.41.

φιλόξενος, ion. u. poet. φιλόξεινος, auch 3 Endgn, Porson Eur. Med. 822, Gäste, Fremde liebend, sie liebreich aufnehmend, bewirtend, gastfreundlich ; Hom. in der Od., immer in der poet. Form ; Aesch. Ch. 645, Suppl. 904 ; Eur. Alc. 812 u. öfter ; Ar. Vesp. 82 ; Isocr. 4.41 u. sonst ; superlat., Cratin. bei Plut. Cim. 10.
• Adv ., Arist. de virt. bei Stob. Flor. 1.11.

φῐλόξενος, φιλόξεινος

• 1hospitabel Τυνδαρίδαις φιλοξείνοις O. 3.1 ἔσταν δʼ ἐπʼ αὐλείαις θύραις ἀνδρὸς φιλοξείνου N. 1.20 παθόντες πού τι φιλόξενον ἔργον act of friendship I. 2.24

φιλόξενος φῐλό-ξενος, poet. -ξεινος, ον,

• loving strangers, hospitable, Od., Aesch.; παθεῖν φιλόξενον ἔργον to meet with an act of hospitality, Pind.