φλεγυρός
φλεγυρός, burning
φλεγῠρός, ά, όν,
- burning, inflamed, Hp. ap. Gal. 19.152.
- II metaph., hot, ardent, Μοῦσα Ar. Ach. 665 (lyr.).
- 2 = ὑβριστικός, Hsch.; ψῆφος Cratin. 57 (lyr.).
φλεγυρός, ά, όν [ῠ]
1 enflammé, Hpc. 590 ||
2 qui brûle, qui enflamme, Ar. Ach. 665 ; Crat. (Ath. 344f).
Étym. φλέγω.
φλεγυρός, 1) brennend, flammend, begeistert ; φλεγυρὸν μένος πυρός Ar. Ach. 665 ; Cratin. bei Ath. VIII.344f.
2) hell, leuchtend, dah. übertr., berühmt od. berüchtigt, Sp.
2) hell, leuchtend, dah. übertr., berühmt od. berüchtigt, Sp.
φλεγυρός
φλεγῠρός, ά, όν
φλέγω
- burning: metaph. ardent, Ar.