φλεδών
φλεδών, όνος (ἡ) bavardage, propos futiles ou déraisonnables, Xénophan. (Ath. 462f) ; Plut. M. 420b.
Étym. cf. le préc.
φλεδών, όνος, ἡ, Geschwätzigkeit ; ἀσπασίας φλεδόνας Xenophan. bei Ath. 462f ; vgl. Anthipp. ib. 403 u. Timon bei DL. 2.108.