φυκοφάγος
φῡκοφάγος [ᾰ], ον,
- = φυκιοφάγος, Arist. Frr. 319, 331.
φυκο·φάγος, ος, ον [ῡᾰ] qui se nourrit d’algues ; subst. ὁ φ. Arstt. (Ath. 305f) sorte de poisson.
Étym. φῦκος, φαγεῖν.
φυκοφάγος, [ῡ], Tang, Meergras fressend, ein Fisch, Arist. bei Ath. VII.305f. – S. φυκιοφάγος.