φυλακικός
φυλακικός, fitted for watching
φῠλᾰκ-ικός, ή, όν,
- watchful, careful, Pl. R. 375e, 456a, al.; -ώτατοι πόλεως ib. 412c; ἡ -κή (sc. τέχνη) ib. 428d.
- 2 disposed to observe, δόγματος ib. 412e.
φυλακικός, ή, όν [ῠᾰ]
1 de garde, propre à veiller sur, gén. Plat. Rsp. 456c ; abs. propre à faire bonne garde, Plat. Pol. 375e ; ἡ φυλακική (s. e. ἐπιστήμη) l’art de faire bonne garde, Plat. Rsp. 128d ||
2 disposé à observer, Plat. Rsp. 412e ||
Sup. -ώτατος, Plat. Rsp. 456a.
Étym. φυλακή.
1. bewakings-, die over bewaking gaat:
2. bewakend, vaardig in het bewaken, met gen.:
φυλακικός, zum Bewachen gehörig, geschickt, Plat. Rep. II.375e, u. superl., ἆρʼ οὐ φυλακικωτάτους πόλεως αὐτοὺς δεῖ εἶναι, III.412c.
φυλακικός
from φῠλᾰκή
φῠλᾰκικός, ή, όν
- fitted for watching or guarding, watchful, careful, Plat.