φυματίας
φυματίας, one who has tumours
φῡμᾰτ-ίας, ου, ὁ,
- one who has tumours, φ. σκληρῶν φυμάτων Hp. Art. 41, cf. Ruf. ap. Orib. 7.26.9.
φυματίας, ου (ὁ) [ῡᾰᾱ] atteint d’une excroissance ou d’une tumeur, Hpc. Art. 807.
Étym. φῦμα.
φυματίας, ὁ, Einer, der Auswüchse, Geschwüre hat, Hippocr.