φύξιμος
φύξιμος, offering a chance of escape
φύξῐμος, ον, (φεύγω) older and poet. form of φεύξιμος, of places,
- whither one can flee, or where one can take refuge, ὅθι μοι φάτο φύξιμον εἶναι where she said it was possible for me to escape, Od. 5.359; φ. τόπος Plb. 13.6.9; φύξιμον οὐδέν Id. 9.29.4; ἱερὸν φ. an asylum, Plu. Rom. 9; φ. λιμήν a harbour of refuge, Id. Praec. 2.823a: cf. φύξιον.
- II which one can escape; hence, affording a chance of recovery, νοῦσος Hp. Int. 2; avoidable, ἦμαρ Max. 358.
- 2 which one would flee from, i.e. loathsome, ὀδμή Simon. 250, Nic. Th. 54 (s.v.l.).
- III c. acc., σʼ ἀθανάτων φύξιμος οὐδείς is able to escape thee, S. Ant. 788 (lyr.).
φύξιμος, ος, ον [ῐ]
I où l’on peut se réfugier : λιμήν, Plut. M. 823a, port où l’on peut trouver un refuge ; ἱερόν, Plut. Rom. 9, temple qui sert de refuge ; τὸ φύξιμον, Od. 5, 359 ; Pol. 9, 29, 4, lieu d’asile ||
II que l’on peut éviter, Hpc. de int. aff. p. 191, 10 ||
III qu’on voudrait éviter, c. à d. :
1 désagréable, repoussant, Sim. fr. 251 ; Nic. Th. 54 ||
2 détestable, maudit, Max. π. κατ. 358 ||
IV qui peut fuir ou éviter : τινα, Soph. Ant. 788, qqn.
Étym. φεύγω.
1. geschikt als toevluchtsoord:
2. ontsnappend:
φύξιμος, ον, ältere, bes. poet. Form statt φεύξιμος,
1) wohin man fliehen, seine Zuflucht nehmen kann ; τὸ φύξιμον, der Zufluchtsort, Od. 5.359 ; Pol. 9.29.4 ; ἱερόν Plut. Rom. 9.
2) dem man entfliehen, entgehen kann, vermeidlich ; wovor man fliehen möchte, d.i. widrig, abscheulich, Nic. Ther. 54 ; – φύξιμός τινα, im Stande, Einem zu entfliehen, Soph. Ant. 788.
1) wohin man fliehen, seine Zuflucht nehmen kann ; τὸ φύξιμον, der Zufluchtsort, Od. 5.359 ; Pol. 9.29.4 ; ἱερόν Plut. Rom. 9.
2) dem man entfliehen, entgehen kann, vermeidlich ; wovor man fliehen möchte, d.i. widrig, abscheulich, Nic. Ther. 54 ; – φύξιμός τινα, im Stande, Einem zu entfliehen, Soph. Ant. 788.
φύξιμος
[φύξις.]
Offering escape.
In neut. in impers. construction: ὅθι μοι φάτο φύξιμον εἶναι (that I should there find refuge) Od. 5.359.
φύξιμος : neut., φύξιμον, chance of escape, Od. 5.359†.
φύξιμος, ον,
φεύγω
- Ioffering a chance of escape: neut. φύξιμον a place of escape, a place of refuge, Od.; ἱερὸν φ. an asylum, Plut.
- IIc. acc., φύξιμός τινα able to flee from or escape one, Soph.