φυξίπολις
φυξίπολις, fleeing the city, banished
φυξίπολις [ξῐ], εως, ὁ, ἡ,
- fleeing the city, banished, Opp. H. 1.278.
φυξί·πολις, εως (ὁ, ἡ) [ξῐ] litt. qui fuit sa cité, d’où banni, exilé : πάτρης, Opp. H. 1, 278, de sa patrie.
Étym. φεύγω, πόλις.
φυξίπολις, ὁ, ἡ, aus der Stadt fliehend, verwiesen, verbannt, Oppian. Hal. 1.278.