χήν

χήν, ὁ and ἡ, Dor. χάν (q.v.), gen. χηνός: Ion. gen. pl. χηνῶν (not χηνέων) Hdt. 2.45; irreg. acc. pl. χένας AP 7.546:—

• wild goose, Anser cinereus, χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων Il. 2.460; χ. πλατυγίζων καὶ κεχηνώς Eub. 115, cf. Arist. HA 593b22; εἰ μὴ σὺ χηνὸς ἧπαρ ἢ ψυχὴν ἔχεις Eub. 101.
• • • 2 tame goose, χῆνʼ ἥρπαξʼ ἀτιταλλομένην ἐνὶ οἴκῳ Od. 15.174, cf. 161; χῆνές μοι κατὰ οἶκον ἐείκοσι πυρὸν ἔδουσιν 19.536; χ. τιθασός S. Fr. 866; ὥσπερ χῆνα σιτευτὸν . . ἔτρεφέ με Epig. 2; γάλακτι χηνός, of an unknown luxury, Eub. 90.5; ἥπατα χηνῶν Plu. Sollert. 2.965a.
    • 3 νὴ or μὰ τὸν χῆνα was Socrates’ oath, Ar. Av. 521 (anap., ubi v. Sch.), Cratin. 231, Zen. 5.81. (Cf. Skt. haṃsás, Lith. žąsìs, OHG. gans, all = goose.)

χήν, gen. χηνός, ἡ, im Att. gew. ὁ, die Gans, nach dem Aufsperren des Schnabels benannt ; χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων Il. 2.460, 15.692, u. öfter ; masc. ist es deutlich Od. 19.552, fem. 15.161, 174, χηνέων Her. 2.45 ; χὴν συγγεγραμμένος Ar. Av. 805 ; τὸν χῆνα ὀμνύναι 521 ; Xen. An. 1.9.26 ; χὴν πλατυγάζων καὶ κεχηνώς Eubul. bei Ath. XII.519a ; – χένας als acc. plur. steht Ep.adesp. 667 (VII.546).

χήν

χηνός, ὁ, ἡ.

A goose.

• • 1

    In the wild state: χηνῶν ἢ γεράνων Il. 2.460=Il. 15.692. Cf. Il. 16.460.

  • 2

    Domesticated: χῆνές μοι ἐείκοσι πυρὸν ἔδουσιν Od. 19.536. Cf. Od. 15.161, 174, Od. 19.543, 548, 552.

χήν , χηνός: goose.

χήν

• Lat. anser, the wild goose, Il.: the tame goose, Od., etc.:— νή or μὰ τὸν χῆνα was Socratesʼ form of oath, instead of Ζῆνα.