χηλός

χηλός, ἡ,

• large chest, coffer, χηλοῦ δʼ ἀπὸ πῶμʼ ἀνέῳγε καλῆς δαιδαλέης Il. 16.221; ἐϋξέστῃ ἐνὶ χηλῷ Od. 13.10, etc.; κενεᾶς ἐν πυθμένι χηλοῦ Theoc. 16.10.
• • II coffin, IG 12(8).600.6 (Thasos).

χηλός, ἡ, Kiste, Kasten, Schrank, Kleider und anderes Gerät aufzubewahren ; oft bei Hom.: χηλοῦ δʼ ἀπὸ πῶμʼ ἀνέῳγεν καλῆς, δαιδαλέης Il. 16.221 ; ἐκ χηλοῖο λαβών 228 ; δέπας δʼ ἀπέθηκʼ ἐνὶ χηλῷ 254 ; εἵματα μὲν ἐϋξέστῃ ἐνὶ χηλῷ κεῖται καὶ χρυσὸς πολυδαίδαλος Od. 13.10, u. sonst ; gew. durch κιβωτός erklärt, wie Schol. Lycophr. 239.

χηλός

-οῦ, ἡ.

A chest or coffer Il. 16.221, 228, 254: Od. 2.339, Od. 8.424, 438, Od. 13.10, 68, Od. 21.51.

χηλός (χαίνω): chest, coffer.

χηλός, οῦ,

• a large chest or coffer, Hom., Theocr.