χηνοβοσκός
χηνοβοσκός, gooseherd
χηνο-βοσκός, ὁ,
- gooseherd, Cratin. 46, PTeb. 701.290 (iii B. C.), Ostr.Bodl. i304 (ii B. C.), Sammelb. 6254 (ii B. C.), D.S. 1.74; βασιλικοὶ χ. PPetr. 2 p.25 (iii B. C.).
χηνο·βοσκός, οῦ (ὁ, ἡ) qui mène paître ou qui nourrit des oies, Crat. (Ath. 384b) ; DS. 1, 74.
Étym. χ. βόσκω.
χηνοβοσκός, Gänse fütternd, haltend, Cratin. bei Ath. VII.384b.