χήλευμα
χήλευμα, awl
χήλ-ευμα, ατος, τό,
- awl, S. Fr. 486, Poll. 7.83, 10.141, Hsch.
χήλευμα, ατος (τὸ)
1 ouvrage fait de mailles, Soph. fr. 431 ||
2 aiguille à faire du filet, Poèt. (Poll. 7, 83 ; 10, 141).
Étym. χηλεύω.
χήλευμα, τό, das Gestrickte, Geflochtene, τὸ σπαρτίον erkl. Hesych. bei Soph. frg. 431. – Die Nadel zum Netzstricken, poet. bei Poll. 7.83, vgl. 10.141.