χαιρεκακία
χαιρεκᾰκ-ία, ἡ,
- = ἐπιχαιρεκακία, Arist. MM 1192b18 (v.l.), Andronic.Rhod. p. 573 M.
χαιρε·κακία, ας (ἡ) [κᾰ] action d’aimer le mal, Arstt. M. mor. 1, 28, 1 ; Andr. rhod. περὶ παθῶν, p. 744.
Étym. χ. κακός.
χαιρεκακία, ἡ, Schadenfreude, gew. ἐπιχαιρεκακία, als v.l. Arist. magn. mor. 1.28.