χαμόθεν
χᾰμόθεν, v. χαμᾶθεν.
χαμόθεν [ᾰ] adv. mauv. leç. p. χαμᾶθεν, Crat. (Prisc. Gr. lat. 18, p. 214); Xén. Hell. 7, 2, 7 ; Plut. Alex. 35 ; Luc. Philops. 7 ; Artém. 2, 25.
χαμόθεν, adv., spätere, unatt. Form statt χαμᾶθεν, vgl. Lobeck Phryn. 94 ; Xen. Hell. 7.2.7 ; Artemid. 2.25.
χαμόθεν
= χαμᾶθεν, Xen.