χηραμοδύτης
χηραμοδύτης, one who creeps into holes
χηρᾰμοδύτης, ου, ὁ,
- one who creeps into holes, AP 7.295 (Leon.) (ῡ metri gr., nisi leg. χηραμοδύπτης).
χηραμο·δύτης, ου [ᾰ, ῠ, mais ῡ à l’arsis] adj. m. qui s’enfonce dans des trous, Anth. 7, 295.
Étym. χηραμός, δύω.
χηραμοδύτης, ὁ, der in Löcher od. Höhlen kriecht, Leon.Tar. 91 (VII.295), [wo υ in der Vershebung lang ist].