χορτάζω
χορτάζω, to feed, fatten
χορτ-άζω,
- feed, fatten, prop. of cattle (Ael.Dion. Fr. 326), χ. ἕλικας βόας ἔνδον ἐόντας Hes. Op. 452; χορτάσω τὸν κάνθαρον (the beetle being comically treated as a horse), Ar. Pax 176; τούτοισι (sc. σιτίοις) . . τοῦτον χορτάσω ib. 139; c. acc. rei, Pl. R. 372d:—Pass., eat their fill, of cattle, ib. 586a; τινος of a thing, Thphr. CP 4.9.1.
- II of persons, feed, βολβοῖς ἐμαυτὸν χορτάσω Eub. 7.5; ἡ θυγάτηρ τὴν μητέρα οὐκ ἐχόρτασεν οὔτε ἡ μήτηρ τὴν θυγατέρα Supp.Epigr. 6.187 (Phrygia): c. gen., fill full of . ., θεράπευε καὶ χόρταζε τῶν μονῳδιῶν (metaph.) Ar. Fr. 154:—Pass., c. acc., χορταζόμενοι γάλα λευκόν Cratin. 142 (hex.): c. dat., χ. ἅπασιν ἀγαθοῖς Amphis 28: c. gen., στεμφύλων Arist. Fr. 107: metaph., λύπης Ps.-Callisth. 2.22; ζωῆς LXX To. 12.9; ἔν τινι Ps. 16(17).15: abs., feast, κεχόρτασμαι . . οὐ κακῶς Eub. 30.1, cf. Araros 21, Nicostr. 20, Men. 465, Ev.Marc. 7.27, Arr. Epict. 1.9.19.
χορτάζω, f. -άσω :
I engraisser de fourrage ou d’herbe, acc. Hés. O. 450 ; Ar. Pax 176 ; fig. Plat. Rsp. 372d ||
II p. ext. en parl. de pers. :
1 primit. en mauv. part : engraisser, bourrer : τινί τινα, Ar. Pax 139 ; Eub. 3, 205 Meineke qqn de qqe ch. ; d’où au pass. se bourrer : τι, Crat. (Com. fr. 2, 95) ; τινος, Arstt. fr. 102 ; Th. C.P. 4, 9, 1, de qqe ch. ; abs. Nicostr. 3, 286 Com. fr. ; Araros (Poll. 6, 43) ; fig. χορτάζειν πληγαῖς τινα, Ath. 103b, bourrer qqn de coups, ou avec le gén. : μονῳδιῶν, Ar. fr. 202, rassasier, c. à d. rebattre les oreilles des mêmes chansons ||
2 postér. rassasier, nourrir en gén. Spt. Ps. 16, 16 et 17 ; 103, 14 ; Thren. 3, 29 ; NT. Matth. 5, 6.
Étym. χόρτος.
χορτάζω, im Stalle füttern u. mästen ; βόας ἔνδον ἐόντας Hes. O. 454 ; u. so vom Vieh, mästen, τινί, mit Etwas, Ar. Pax 139 ; auch τινός, fr. 202, Plat. τί ἂν αὐτὰς ἄλλο ἢ τοῦτο ἐχόρταζες, Rep. II.372b.
Pass. χορτάζομαι, gemästet werden, sich mästen oder sättigen, schmausen, sp. Comic., Nicostrat. bei Ath. XV.693b, vgl. III.99b, Araros bei Poll. 6.43 ; vgl. Lobeck Phryn. p. 64.
Pass. χορτάζομαι, gemästet werden, sich mästen oder sättigen, schmausen, sp. Comic., Nicostrat. bei Ath. XV.693b, vgl. III.99b, Araros bei Poll. 6.43 ; vgl. Lobeck Phryn. p. 64.
Strong 5526
(a) prop., of animals (v. Lft. on Phl 4:12), to feed, fatten: Re 19:21;
(b) in late Gk. (Kennedy, Sources, 82, 156), of persons, to fill or satisfy with food: c. acc. pers., Mt 15:33; pass., Mt 14:20 15:37, Mk 6:42 7:27 8:8, Lk 9:17, Jo 6:26, Ja 2:16; opp. to πεινᾶν, Phl 4:12; c. gen. rei, Mk 8:4; ἀπό, Lk 16:21; ἐκ, Lk 15:16, WH, txt.,; metaph., Mt 5:6, Lk 6:21.†
χορτάζω,
fut. -άσω
- to feed, fatten cattle, Hes., Ar.:—Pass. to eat their fill, Plat.