χορτασία
χορτασία, a being fed, feasting
χορτ-ᾰσία, ἡ,
- being fed, fullness, κοιλίας LXX Pr. 24.15; εἰς χορτασίαν Sammelb. 6949.17 (Axum, iv A. D.).
- 2 being fed, AP 11.313 (Lucill.).
χορτασία, ας (ἡ) [τᾰ]
1 action d’engraisser, de rassasier, Anth. 11, 313 ||
2 embonpoint, Spt. Prov. 24, 15.
Étym. χορτάζω.
χορτασία, ἡ, das Stallfüttern, übh. das Füttern Mästen, Sättigen, Pallad. 26 (IX.502).
χορτασία
from χορτάζω
χορτᾰσία, ἡ,
- a being fed, feasting, Anth.