ψαθύριον Save LSJ Bailly 2024 Pape ψᾰθύριον [ῠ], τό, = ψώθιον, Ath. 14.646c. ψαθύριον, ου (τὸ) [ᾰῠ] petit morceau, miette, Ath. 646c. Étym. ψαθυρός. ψαθύριον, τό, = ψάθυρμα, bei Ath. XIV.646c Erkl. von ψωθίον.