ψαιστός
ψαιστός, (adj.) ground; (n.) cake of ground barley
ψαιστ-ός, ή, όν, (ψαίω)
- ground, ψ. μᾶζα a cake of ground barley mixed with honey and oil, Hp. Int. 20; ψαιστόν, τό (sc. πέμμα or πόπανον), a cake of this kind, used at sacrifices, Ar. Pl. 138, 1115, Antiph. 206.3, Com.Adesp. 372, Thphr. ap. Porph. Abst. 2.15, SIG 1038.18 (Eleusis, iv/iii B. C.), Herod. 4.92, AP 6.190 (Gaet.), 191 (Corn.Long.): perh. to be written ψᾳστός, cf. ψᾷστον· σὺν τῷ ῑ, ἐκτείνουσι τὸ ᾱ, ὡς Εὐφρόνιος, Lex.Mess. p.411: v. ψαστής.
ψαιστός, ή, όν, coupé en menus morceaux, Hpc. 555, 21 ; subst. τὸ ψαιστόν (s. e. ἄλφιτον ou πέμμα) au sg. seul. Ar. Pl. 138, 1115, et Philstr. V. soph. 2, 25 ; d’ord. au pl. τὰ ψαιστά, Antiph. (Ath. 309d); Ath. 660a, 672c ; Anth. 6, 190, 191, gâteau d’orge, d’huile et de miel pour les sacrifices.
Étym. vb. de ψαίω.
ψαιστός, adj. verb. von ψαίω, zerrieben, zermalmt, geschroten, gemahlen, μᾶζα, VLL.
ψαιστός, ή, όν
verb. adj. of ψάω
- τὰ ψαιστά(sc. πόπανα) cakes of ground barley, used at sacrifices, Ar.