ψευδομαρτυρία

ψευδομαρτῠρ-ία, ἡ,

• false witness, D. 41.16 codd.; ψευδομαρτυρίαν καταγνῶναί τινος Is. 12.6 codd.: ἐν ψευδομαρτυρίαις D. 57.53 codd.: but mostly in gen. pl., ψευδομαρτυριῶν διάκρισις Pl. Lg. 937b; -ιῶν δίκη Is. 3.6; κρίσεις Arist. Pol. 1263b21; -ιῶν ἑλεῖν τινα to convict, and ἁλῶναι to be convicted, of perjury, Is. 5.15, And. 1.7, Lys. 10.25, Aeschin. 1.85; ὀφλεῖν And. 1.74; -ιῶν ἐπισκήψασθαί τινι make allegation of perjury against one, D. 29.7; etc. (This form is perh. always corrupt in codd. of classical authors; -ίων (gen. pl. neut., cf. sq. [ψευδομαρτυρίου]) shd. prob. be read for -ιῶν, and may be restored for -ίαν in D. 41.16, Is. 12.6; so -ίοις for -ίαις in D. 57.53: των ψευδομαρτυριων is unaccented in Pap. of Hyp. Phil. 12: ψευδομαρτυρια[ν is an uncertain restoration in IG 5(2).357.3 (Stymphalus, iii B.C.); but the fem. form existed later, Ev.Matt. 15.19, 26.59.)

ψευδομαρτυρία, ἡ, falsches Zeugnis ; ψευδομαρτυρίαν καταγνῶναί τινος, Einen als falschen Zeugen verurteilen, Isae. frg. 1.6 ; ψευδομαρτυριῶν ἁλῶναι Andoc. 1.7 ; Lys. 10.25 ; Isae. 5.12, 13 ; ψευδομαρτυριῶν δίκην εἵλομεν 3.4, vgl. 11.15 ; ψευδομαρτυριῶν διώκων Dem. 24.131, vgl. 29.13, u. öfter in dieser Rede ; ψευδομαρτυριῶν διάκρισις Plat. Legg. XI.937b.

ψευδομαρτυρία ψευδομαρτῠρία, ἡ,

• false witness, Dem.: mostly in gen. pl., ψευδομαρτυριῶν δίκη a prosecution for false witness, Isae., etc.; ψευδομαρτυριῶν ἐπισκήπτεσθαί τινι to make allegation of perjury against one, Dem. from ψευδομάρτυς