ψευδομάρτυς
ψευδομάρτυς, a false witness
ψευδομάρτυς, ῠρος, ὁ,
- false witness, pl. in Gorg. Pal. 23, Pl. Grg. 472b, Critias 61: sg., IG 5(2).357.4 (Stymphalus, iii B.C.): ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ false witnesses about God, 1 Ep.Cor. 15.15; as Adj., τὰν δίκαν τὰν ψευδομάρτυρα the action for false witness, IG l.c. l. 8; ψ. τιμαί honours attesting no real merit, Plu. Praec. 2.821f.
ψευδο·μάρτυς, υρος (ὁ) [ῠρ]
1 faux témoin, Plat. Gorg. 472b; Arstt. Pol. 2, 9, 8 ||
2 qui repose sur un faux témoignage, Plut. M. 821f.
ψευδομάρτυς, υρος, ὁ, = ψευδομάρτυρ.
Strong 5575
**†
60, TH ib.
61B
l* ;]
a false witness: Mt 26:60; c. gen. obj. (v. WM, § 30, 1
a), I Co 15:15.†
ψευδομάρτυς
ψευδο-μάρτυς, ῠρος, ὁ,
- a false witness, Plat.