ψεύδομαι

Fut. ψεύσομαι Il. 10.534 : Od. 4.140.

Nom. pl. aor. pple. ψευσάμενοι Il. 7.352.

Nom. sing. fem. ψευσαμένη Il. 6.163.

• • 1

    To speak falsely, lie, use deceit : κομιδῆς κεχρημένοι ψεύδονται Od. 14.125. Cf. Il. 6.163 : Od. 14.365.

  • 2

    To break (a treaty) : ὅρκια ψευσάμενοι Il. 7.352.

  • 3

    To make an inaccurate or incorrect statement, speak erroneously, be wrong in what one says : ψεύσομαι, ἦ ἔτυμον ἐρέω; Il. 10.534 := Od. 4.140. Cf. Il. 4.404, Il. 5.635.

• 1lie ἐν ἡρωίαις ἀρεταῖσιν οὐ ψεύσομʼ ἀμφὶ Κορίνθῳ Σίσυφον μὲν πυκνότατον παλάμαις ὡς θεόν O. 13.52