ἀβάσκανος
ἀβάσκανος, free from envy
ἀβάσκᾰνος, ον, (βασκαίνω)
- free from envy, Teles p. 56.1 H.; τὸ ἀ. Ph. 1.252; unprejudiced, μάρτυς J. BJ 1.9.4. Adv. -νως M.Ant. 1.16.
I que no atrae envidias
ἀβάσκανον δὲ τοῦτο αὐτοῖς γένοιτο
II
1 no envidioso, que no tiene malicia Teles 7.56,
τὸ ἀ. καὶ φιλόδωρον
2 imparcial
μάρτυς
III adv. -ως sin envidia, sin despertar envidias
τὸ παραχωρητικὸν ἀβασκάνως τοῖς δύναμίν τινα κεκτημένοις
el dar paso sin envidia al que tenga especiales dotesἀ. ... τοῖς ἀδελφοῖς συνεβίωσε
(τὸν μονογενῆ υἱὸν) βασιλείαν οὐρανῶν ... ἀβάσκανον πᾶσιν δωρεῖσθαι
ἀ·βάσκανος, ος, ον [κᾰ]
1 exempt d’envie, Télès (Stob. Fl. 108, 83, t. 4, p. 50, l. 14) ||
2 digne de foi, Jos. B.J. 1, 9, 4.
Étym. ἀ, βασκαίνω.
ἀβάσκανος, neidlos, Teles. Stob. 163.83 ; Sp. auch adv.